gniazdo sępów

JUŻ ZA CHWILECZKĘ, JUŻ ZA MOMENCIK!

2011-05-15T21:26:00.000+02:00

Potraktujcie to jako zapowiedź... Popatrzcie na nazwiska... A więcej? Już za chwileczkę, już za momencik!

EFEMERYDA w księgarniach!

2011-02-12T11:57:00.002+01:00

Mili Państwo. Dawno tu nie lataliśmy, acz dziś wylądowaliśmy w Gnieździe Sępów wraz z EFEMERYDĄ, najnowszym horrorem spółki autorskiej Robert Cichowlas i Kazimierz Kyrcz Jr. Powieść ukazała się nakładem wydawnictwa Oficynka 11 lutego, a jej bohaterem jest Artur Gałecki, poważany pilot liniowy, na co dzień zasiadający za sterami Boeinga 737, typ nie stroniący od kobiet, dobrych imprez i mocniejszych trunków. Podczas oczekiwania na kolejny rejs nawiedza go bliżej nieokreślony niepokój, który przeradza się w lęk przed katastrofą. Do tej jednak nie dochodzi, a Gałecki zaczyna swoje obawy przypisywać przepracowaniu i zmęczeniu. Zamierza wziąć urlop, ale nie tak od razu, wszak jak wielu z nas jest pracoholikiem. Najpierw czeka go lot do Girony, małego hiszpańskiego miasteczka nieopodal Barcelony. Jeszcze przed odlotem dzieją się doprawdy dziwne rzeczy – meble w jego mieszkaniu zmieniają samoistnie położenie, spotyka ludzi, którzy raczą go niesamowitymi, okropnymi historiami, a on sam z coraz większym trudem odpędza od siebie narastającą paranoję…

Gdy Boeing 737 z Gałeckim w roli kapitana odrywa się od ziemi, żadem z kilkudziesięciu znajdujących się na pokładzie pasażerów nie ma pojęcia, jak koszmarny błąd popełnił wybierając ten akurat lot. Przy czym wyrażenie koszmar nie jest tu przypadkowe. Nie uprzedzajmy jednak faktów.

Przedpremierowa recenzja TUTAJ.

Polecamy!

KOSZMAR W KSIĘGARNIACH!

2010-04-21T08:30:00.009+02:00

Wchodzący właśnie na księgarskie półki „Koszmar na miarę” przywołuje ducha powieści grozy z lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Nie jest to bynajmniej zarzut, bo duch ten – niczym Elvis – wciąż żyje w naszych sercach. W końcu kto nie tęskni za starymi dobrymi czasami, gdy słońce świeciło jaśniej, czekolada miała smak ambrozji, a krew na rękach psychopatycznych zabójców była bardziej krwista?

Oto jedna z pierwszych recenzji najnowszej powieści duetu Cichowlas/Kyrcz (autorką jest Anita Błaszkowska, a recenzja ukazała się na stronie Carpe Noctem). Książka jest już dostępna w księgarniach! Do biegu - Gotowi - Start!!!
Wbrew temu, na co wskazuje tytuł, trzecia wspólna książka przywołanego do tablicy duetu bynajmniej nie opowiada o traumatycznych przeżyciach krawca, nie stanowi też twórczego rozwinięcia piosenki Siekiery, w której szewc zabija szewca. Jej bohaterami jest grupka pracowników salonu odzieżowego Roy and Coles stających w obliczu zagrożenia, które z początku wydaje się może nieco surrealistyczne i odległe, by wkrótce, nieomal natychmiast przybrać jak najbardziej realną i złowrogą postać.
Do jednego z największych atutów powieści należy świetnie – trzymając się terminologii krawieckiej – skrojona akcja, która w zestawieniu z przemyślanymi i umiejętnie dozowanymi opisami sprawia, że czytelnik nawet przez chwilę nie może narzekać na nudę.
Celne, choć może nie odkrywcze, obserwacje obyczajowe, jakie autorzy nam serwują, pozwalają wczuć się w stęchłe klimaty salonowego wyścigu szczurów, gdzie jeden sprzedawca jest drugiemu wilkiem, a utarg i zysk stały się równe bogom. Kto miał wątpliwą przyjemność pracowania, sorry, harowania w tego typu miejscu, ten wie o czym mowa.
Kolejnym plusem „Koszmaru na miarę” są zaludniające karty powieści pierwszo i drugoplanowe postaci, z którymi można się utożsamić, przynajmniej na tyle, by szczerze im kibicować zarówno w zmaganiach ze swymi lękami jak i najzupełniej cielesnym złem, które próbuje potraktować ich jako przekąskę przed daniem głównym, czyli... Stop! By nie zdradzać zbyt wiele z fabuły następczyni „Siedliska” napiszę tylko, że jest ona pełnokrwistym horrorem, na który wielu czekało od dawna. Co ważne, horrorem nie pozbawionym elementów humoru czy lokalnego, typowo polskiego kolorytu.
Książka została okraszona ilustracjami Agaty Cholewy, które bardzo dobrze wpisują się w kreowany przez autorów świat, nadając mu dodatkowych smaczków.
Jak wiadomo, w każdym szanującym się torcie jest wisienka, a w każdej recenzji powinna być łyżka dziegciu. W tym akurat przypadku ciężko mi z czystym sumieniem przyczepić się do czegokolwiek. Jedyny poważny zarzut, jaki mogę wysunąć wobec Cichowlasa i Kyrcza dotyczy długości książki. Po prostu szkoda, że to tylko 368 stron.
Chciałoby się więcej.
autor: Anita Błaszkowska

UWAGA! Koszmar na Miarę znajdziesz na Facebooku

Sępy nie dla idiotów!

2010-03-23T21:49:00.005+01:00

Ha!
Nasi agenci, których zainstalowaliśmy na łodzi... Przepraszam, moment
- tak? nie na łodzi, tylko w Łodzi? OK., nie ma sprawy...
Zatem, wracając – nasi agenci, których pozyskaliśmy w mieście Łodzi donoszą, że „Sępy” pojawiły się w miejscowym Mediamarkcie.
Zawsze uważaliśmy, że jest to lektura dla wyrobionego czytelnika, teraz niejako uzyskaliśmy zewnętrzne potwierdzenie!

Najlepszy w tym wszystkim jest fakt, że książka trafiła do działu NOWOŚCI!
Jeśli w ten sam sposób sprzedają tam laptopy, to... :)

}:> jot
PS. Dzięki Susełku!

Ludzie wrzucają listy do gniazda :)

2010-03-02T14:00:00.003+01:00

Taki jak poniżej (chociaż anonimowe), nie zasługuje na zasępienie - niechże mogą przeczytać go wszyscy:

"Po wielu latach niechęci do polskiej literatury całkiem przypadkowo na moją półkę trafiły „Sępy” i z przykrością stwierdzam, że teraz muszę chyba wygospodarować miejsce na dział „Polskie”. Póki co stoją obok „Opowiadań najlepszych” P. K. Dicka gdyż pod wieloma względami bardzo w moich oczach do siebie pasują, mam nadzieję, że nie obrazi to Waszych uczuć.
Co do sprawy z FS, cóż, przyznam, że „Sępy” kupiłam tylko ze względu na to wydawnictwo, życzę Wam, żeby to zamieszanie skończyło się dla Was pomyślnie, bo owocem współpracy z FS jest nie tylko bardzo dobra pozycja, ale i rosnące grono czytelników."

nasze uczucia nie czują się obrażone :)
wręcz odwrotnie - łakniemy tej słodyczy!
słodźcie nam, miodźcie - jestecie naszym paliwem.
człowiek wtedy wie, po co pisze :)

}:> <:{

Mapa Fanów, czyli skąd przylatujecie do Gniazda?

2010-01-21T13:16:00.003+01:00

Hejo hej!
Oddajemy do Waszej dyspozycji nową funkcjonalność – to mapa, którą znajdziecie TUTAJ.
Na mapie zamieściliśmy miasta i miejscowości, z których pochodzą nasi czytelnicy – na początek znajdziecie tam lokacje osób, które zgłosiły się po sępowe pamiątki z celulozy.
Jeżeli chcesz, byśmy dołączyli Cię do rzeszy naszych czytelników – daj nam znać w komentarzu do tego posta – wystarczy imię i Twoja miejscowość (jeśli jest bardzo malutka, lub ma w Polsce „miasta bliźniaki”, podaj również kod pocztowy)
Pozdrawiamy
}:> }:> Sępów Dwóch

PAMIĄTKA Z CELULOZY (po sępach) UWAGA! SĄ NOWO WYPRODUKOWANE PAMIĄTKOWE ZDJĘCIA SĘPÓW! czekamy na zgłoszenia!

2010-01-15T21:10:00.015+01:00

Dzisiaj zupełnie z innej beczki. Skoro już wróciliśmy do gniazda, niech i czytelnicy coś z tego mają. Zainspirowani prośbą niejakiego jelenia, postanowiliśmy zrealizować pomysł, który już od dawna latał nam po pustych czaszkach. Oto zrobiliśmy piękne, pamiątkowe, nieco podrasowane zdjęcie sepów, z możliwością wpisania dedykacji. Jeżeli ktoś chciałby do posiadanego egzemplarza książki wkleić taką swoistą, personalizowaną dedykę, niechaj się zgłosi!
Ponieważ wydawnictwo Fabryka Słów nadal nam nie płaci, ilość tych wyjątkowych pamiątek jest ograniczona, zatem – kto pierwszy, ten lepszy.

Swoje zgłoszenia ślijcie pod adresem mailowym:
sepowdwoch@gmail.com
w zgłoszeniu podajcie swój adres (tzn. dokąd mamy wysłać pamiątkę:) oraz komu mamy wystawić dedykację,
lub jakiekolwiek specjalne życzenia dotyczące tekstu na fotce.

Zamówione kartki wysyłamy pocztą, tak szybko, jak się da.

UWAGA!
Ha! Udało się nam doprodukować kilka zdjątek. Czekamy na zgłoszenia!
Na początek – pamiątki z dedykacją otrzyma 10 pierwszych osób. Dodatkowo, poniekąd automatycznie, trafią one na mapę Sępofanów - TU MOŻECIE PRZECZYTAĆ O CO CHODZI Z Tą MAPą

Dzięki za tak duże zainteresowanie :)
}:> }:>

Sępy krążą na Fabryką Słów

2010-01-13T07:39:00.004+01:00

W ostatnich dniach rozpętały się w sieci dyskusje na temat nierzetelności Fabryki Słów (naszego pożal się Boże wydawcy). Ponieważ my, Sępy, jesteśmy również poszkodowani – Fabryka do tej pory nie była łaskawa wypłacić nam ani grosza, dołączamy się do krytycznych głosów tu i tam.

Jednakże, nie zamierzamy „podpinać się” pod cudze problemy, tym bardziej, że rzecz dotyczy autorów związanych z Fabryką Słów, którym eskalacja napięcia może nie służyć (jak przeczytacie u Kuby Ćwieka, to potrafią być mściwi goście, o swoistym poczuciu tego co wypada, a co nie).

Zatem – kwestie dotyczące naszego problemu z Fabryką Słów przenosimy tutaj. Zaczniemy od wprowadzenia:

TO MÓJ WPIS NA FORUM portalliteracki.pl, komentarze znajdziecie TUTAJ

Cześć.
Na dzisiejszej lekcji porozmawiamy sobie o przekrętach w branży wydawniczej.
Temat jest ciekawy, bo może nieco studzić chęć wydania czegokolwiek, gdziekolwiek, przez kogokolwiek.
Oczywiście, zawsze możemy zacytować kilka frazesów, o tym, jak należy się zabezpieczać, ale to nie o tym. Bo zabezpieczać się może osoba doświadczona, która juz coś tam wydała, zna kruczki, nie da się łatwo oszwabić, ale przede wszystkim – ma już nazwisko. To daje podstawę do stawiania wymagań, warunków, żądań (chociaż jak sie okazuje nie zawsze).
W innym przypadku człowiek zmuszony jest przyjmować warunki wydawnictwa i nawet jeśli wynegocjuje 12% zamiast 10 (od zysku) to ma się to nijak, do faktu, że mu nie zapłacą.
A w takiej sytuacji znaleźliśmy się my – Sępy, czyli JacAr i Mictlantecutli (lub odwrotnie).
Prawd mówiąc nie chodzi nam już o honorarium (bo jest ono i tak śmiesznie małe, zamyka się w kwocie trzycyfrowej) ale o zasady. Książka wyszła 6 marca 2009 roku, czyli 10 miesięcy temu. Do tej pory Fabryka Słów (nasz wydawca) nie był łaskaw zapłacić nam ani grosza. Dodatkowo wszelkie nieśmiałe, a później nieco bardziej śmiałe próby DOWIEDZENIA się o co biega spełzły na niczym. Więcej nawet – dowiedzieliśmy się, że jesteśmy be, że Fabryka Słów przez naszą książkę ma „poważną dziurę w budżecie”, że książka się nie sprzedaje, że właściwie, to powinniśmy być im wdzięczni że takie badziewie w ogóle wydali.
Cóż, zgłaszamy zdanie odrębne, które ma odbicie również w liczbach – wiemy, że książka sprzedała sie dobrze, recenzje i głosy od czytelników przekonują nas, że spodobała się, o co zatem chodzi?
No więc worek pękł w ostatnich dniach, okazało się, ze Fabryka Słów, jedno z największych wydawnictw SF/horror/fantasy w Polsce, ma po prostu taką strategie wobec autorów – nie płacić w ogóle, albo z zapłatą bardzo zwlekać. Można sądzić, że działa to wszystko jak piramida – honoraria autorskie wypłacane są z pieniędzy otrzymanych za sprzedaż innych książek, co powoduje, że w kolejce do wypłaty ostatni są debiutanci, młodzież i frajerzy. W tej liczbie niestety my.
Cały wic polega na tym, że ponieważ autorzy związani są klauzulą nie wyjawiania treści umowy, oraz, że każdy liczy na to, że w końcu jakąś kasę dostanie, problem nie wychodzi na światło dzienne.
Dodatkowo, każdy kto chce pisać dalej obawia się, żeby zbyt głośne narzekania nie sprawiły mu w przyszłości kłopotu.
Ja z Fabryką Słów nic więcej nie chcę mieć do czynienia (i to nie tylko dlatego, że nie chcą mi oddać moich pieniędzy, lecz, że maja mnie za frajera, o czym przekonuje poziom wymiany mailowej z dyrekcją tego interesu), Robert wydał już dwie, wspólnie z Kazkiem Kyrczem napisane, książki w innym wydawnictwie, zatem wali nas to, co sobie o nas FS pomyśli. Nie powiedzą o nas już nic gorszego od tego, co nam łaskawi byli zakomunikować.

A wy?
Wy się zastanówcie, czy w ogóle wydawać, w kraju, w którym sprzątaczce w wydawnictwie płaci sie dwa razy więcej za miesiąc niż autorowi za powieść, a podziękowaniem za współpracę będzie stwierdzenie, że naraziło się wydawnictwo na straty.
SIC!

KOMENTARZE DO TEGO WĄTKU ZNAJDZIECIE TUTAJ

Natomiast na blogu Jakuba Ćwieka trwa dyskusja, dotycząca jego problemu z Fabryką Słów.
Możecie tę dyskusję przeczytać TUTAJ

W którymś momencie, rozmowa zeszła na temat sępów – oto wpis współwłaściciela Fabryki Słów, Roberta Łakuty, wraz z moją odpowiedzią i to jest moment, w którym przenosimy się do sępiego gniazda.
Oczywiście zapraszamy do komentowania, mając nadzieję, że taka dyskusja może przynieść ze sobą „oczyszczenie”, wartość, która w przyszłości spowoduje, że zbliżymy się do normalnego rynku książki.

- Drogi Panie Rostocki
na tym poziomie nie da sie rozmawiać, nie posuwajmy sie do absurdu i kłamstw.
Sam Panu napisałem maila (kopie posiadam), w którym podałem wszystkie dane dotyczące nakładów i sprzedaży, bo rzekomo nie dało się ich wyciągnąć znikąd, co jest nie prawdą i proszę zaniechać kłamstwa.
Wydaje mi się, że już kuriozum byłoby wklejanie tu maila z treścią i cyframi.
Jak można pisać bzdury, że nic nie wiem. Czego Pan nie wie?
Oprócz mojego maila poszedł do Pana list fizycznie z informacjami których Pan sie domagał.
W czym więc problem?
Rozumiem, że wielkość sprzedaży jest niezadowalająca, ale zgodna z fakturami więc proszę o wyjaśnienie gdzie jest niejasność? Najlepiej na maila, jak podpowiada kultura.
Chętnie pomogę w zrozumieniu, bo zawsze odpowiadam na maile i staram się wyjaśnić nieporozumienia.
Pozdrowienia
dodane przez: Robert Łakuta
Styczeń 13, 2010 @ 12:00 am

(wpis JacAra)- przepraszam kubę
no i mamy przejaw chyba własnie tzw. łapania się we własne sidła.
nie mam zamiaru panie łakuta rozmawiac z panem na drodze mailowej, bez świadków, bowiem nie przynosi to zadnego efektu. ja też mam maile. wszystkie. mam równiez niezrealizowany rachunek, z którego wychodzi że wydawnictwo nieźle zarobiło na naszej książce, zatem mowa o niezadowalającej sprzedaży to kolejna pańska konfabulacja. nigdzie, nigdy nie podał pan nakładu naszej książki. nie odpowiedzial pan na pismo wysłane wprost na panskie nazwisko pocztą tradycyjną (w dniu 19 listopada, ubiegłego roku), listem poleconym. dane dotyczące sprzedazy są calkowicie niewiarygodne, co bedę w stanie wkrótce udowodnić.
używając eufemizmu – bardzo oszczędnie używa pan prawdy.
i teraz powiem tak – twierdzi pan, że nie da się rozmawiać na tym poziomie? na jakim? takim, że zarzuca mi pan kłamstwo? w takim razie umówimy się tak – jeszcze jedno tego typu oszczerstwo z pana strony, a bedę popierał tu i gdzie indziej swoje wpisy cytatami z pańskich maili.
i na zakończenie przypominam – wystawilem i przesłałem państwu rachunek, na kwotę podaną przez wydawnictwo. kwota ta (zgodnie z prostym wyliczeniem matematycznym świadczy, że wydawnictwo nie tylko nie starcilo, lecz wręcz nieźle zarobiło na sępach). pieniędzy nie otrzymałem. czas mija, za chwilę minie rok od premiery książki.
jacar
PS. swoich zasejwowanych maili panu nie prześlę, bo wiem, ze nie przechowujecie swoich i np. macie problem ze stwierdzeniem jaką wielkość sprzedaży podaliście w poprzednim mailu. zaiste amatorka. ale jak wspomniałem – następnym razem podzielę sie tą przezabawną lekturą z internetem.
dodane przez: jacar
Styczeń 13, 2010 @ 7:11 am

(i jeszcze raz JacAr)- kuba, szkoda mi zasmiecać bloga takim syfem.
resztę dyskusji (potencjalnych) przenoszę na sępowego bloga, pana lakutę zapraszam tam – jeśli nie zna adresu (co jest calkiem możliwe, przy poziomie zainteresowania wydawcy autorami) to podaję: http://www.sepy.com.pl
tu jest inny problem, sepy maja inny – w każdym razie z FS same problemy.
obciach jak beret..
jeszcze raz sorry, ale jak sam widzisz, trudno nerwy na wodzy utrzymac – oto jestem oszustem, który z polecenia innych wydawnict podkopuje fs, domagając się wyplaty kilkuset zlotych honorarium, za (wspólnie z robertem cichowlasem napisaną) antologie opowiadań, licącą 502 strony, wydaną w marcu ubiegłego roku.
bomba.
jacar

No i co o tym sądzicie? Warto w tym kraju wydawać książki?
}:> }:>

Z poślizgiem w Nowy Rok

2010-01-10T11:26:00.006+01:00

Kochani Nasi Czytelnicy!
W Nowym (bardzo ładnym i liczbowo i cyfrowo) Roku dwadzieścia-dziesięć, przyjmijcie życzenia wszystkiego co dobre, zdrowe i satysfakcjonujące.
Życzymy Wam, byście nie spotykali na swojej drodze ludzi nierzetelnych, niefachowych, zgarniających pod siebie i robiących dobre miny do złej gry. Życzymy dobrych lektur, niewielkiego wysiłku i udanych posunięć. Życzymy Wam tego, czego życzylibyśmy sobie :)

To już ponad pół roku bez wpisów w Sępim Gnieździe. Z punktu widzenia ekonomii, jeśli Gniazdo się utrzyma, wkrótce będzie działać pod swoim pierwotnym adresem www.gniazdosepow.blogspot.com adres sepy.com.pl przestanie być aktywny :(

Cały projekt, z którym mogliście się zetknąć od listopada 2008, był pewnym eksperymentem, który całkowicie handmade i bez nakładów na reklamę miał spowodować że książka trafi do jak największej liczby czytelników.
Czy wyszło? Chyba tak. Chyba bardzo tak. W całej Polsce w EMPiKach Sępy sprzedały się bardzo dobrze. W połowie punktów sprzedaży nie znajdziecie już ich na półkach.
Biorąc pod uwagę fakt, że wydawnictwo zapewniło nam promocję poprzez przekazanie kilku książek i 10 długopisów, a także łaskawej adnotacji na swoich stronach www, to wynik przy debiucie wręcz rewelacyjny. Oznacza, że nam zaufaliście, że... polubiliście „Sępy”.

Niestety, nie polubiło nas wydawnictwo. Wierzcie, albo nie, nie tylko nie zapłacono nam ani grosza, ale w ogóle nastała konsternacja i zdziwienie, że interesuje nas ile egzemplarzy książki się sprzedało.

Dowiedzieliśmy się, że wydawnictwo poniosło straty na wydaniu „Sępów”, że Sęp Robert jest sfrustrowanym młodzieńcem. To, czego nie powiedziano o mnie, samo w sobie jest wymowne :/

Niech im będzie – miejmy w pamięci tylko fakt, że nawet w Fabryce Słów pracuje całkiem spora grupa fachowych i pełnych dobrych intencji ludzi – wciąż zachwycamy się okładką autorstwa Pawła Zaręby, nadal wspominamy baty naszej redaktorki Małgosi Koczańskiej, dobre słowo Doroty Pacyńskiej i łatwość kontaktu z Joasią Orłowską. Reszta... heh, niech sobie sama pisze książki :)

Na koniec tego wpisu linkografia:
Nowa Książka duetu Cichowlas/Kyrcz
Druga, najnowsza nowa książka Roberta i naszego przyjaciela Kazka Kyrcza
Oficjalna strona Roberta
Strona, na której udziela się JacEk

Do zo!
}:> }:> Sępy

Jak sobie radzi Sęp Rob z kolegą Kazkiem Jr?

2009-07-02T06:57:00.003+02:00

No nieżle sobie chłopaki radzą!
Zerknijcie na Enklawę Magii:
ENKLAWA MAGII
i przeczytajcie entuzjastyczną recenzję Michała "cedricka" Stonawskiego, zakończoną taką konkluzją:
"Twarze Szatana" to nie tylko zbiór opowiadań grozy. To nieokiełznany żywioł porywający ze sobą ludzi.
WOW!

}:> Jot

HUMOR NA ŚRODĘ - dlaczego blondynki przeżyją?

2009-07-01T09:29:00.002+02:00

JAK PIĘKNIE BYĆ CHWALONYM!

2009-06-25T12:23:00.006+02:00

Kolejna dobra recenzja Sępów :)
Powiemy tylko, że w zawartości horroru w horrorze 10/10!
A resztę przeczytajcie sami! TUTAJ RECENZJA SĘPÓW

}:> }:> Sępy z uśmiechami na dziobach

PS. A jutro do księgarni po Twarze Szatana! :)

JAK PIĘKNIE SIĘ SPRZEDAWAĆ :)

2009-06-17T11:30:00.003+02:00

Całkiem niezła sprzedaż!
Miło nam poinformować, że zgodnie z danymi dotyczącymi dwóch pierwszych wyliczeń sprzedaży przez dwa miesiące zeszło ponad półtora tysiąca egzemplarzy SĘPÓW!
Nie wiemy jak dla Was, nasi mili czytelnicy, ale dla nas to wynik REWELACYJNY, tym bardziej, że to nie jest koniec sprzedaży :)
Oby tak dalej!
Dziękujemy wszystkim, którzy wybrali się do księgarni, albo kliknęli w książkę w necie!
Sępów Dwóch
}:> }:>

WSZYSTKIE TWARZE SZATANA ]:->

2009-06-10T10:32:00.005+02:00

OK, może nie wszystkie, ale przynajmniej dwadzieścia dwie :)
Tyle bowiem opowiadań znajdziecie w NOWYM ZBIORZE OPOWIADAŃ, autorstwa Sępa ROBA i Kazka Kyrcza.

Poniżej fragment wywiadu z autorami i świeże info

26 czerwca do księgarń trafi pozycja TWARZE SZATANA, autorstwa Roberta Cichowlasa i Kazimierza Kyrcza Jr.
Obaj autorzy współpracują już od jakiegoś czasu, mają na swoich kontach publikacje zarówno książkowe, jak i w prasie i Internecie. Ich pierwsza wspólna praca będzie zawierać 22 opowiadania grozy
i zostanie wydana przez wydawnictwo Grasshopper.

Zapraszam na wywiad z autorami TWARZY SZATANA
Wywiad przeprowadziła Werjust, znana nam z Sępiego Gniazda - Justyna

„Twarze szatana” to Wasza debiutancka książka, choć piszecie od dawna. Powiedzcie, jak to jest tworzyć w duecie, w dodatku z kimś, kto już wcześniej napisał książkę na spółkę z innym autorem?

CICHOWLAS: Współpraca z Kazkiem było dla mnie sporym wyzwaniem. Facet jest doświadczonym pisarzem, poza tym nasze style różnią się od siebie dość znacząco. Początkowo sądziłem, że będziemy mieli problemy z dograniem się, ale już podczas pracy nad pierwszym tekstem okazało się, że świetnie się rozumiemy i dogadujemy. Inna sprawa, że nie rzuciliśmy się na głęboką wodę, nie mając o sobie zielonego pojęcia. Zdążyliśmy się polubić. Spotkaliśmy się kilka razy, często gadaliśmy przez telefon. Wreszcie zrodziła się myśl, aby napisać coś wspólnie. I poszło jak z płatka!

KYRCZ: Tak jak powiedział Robert, decyzja o wspólnym pisaniu pojawiła się jakoś naturalnie, podejrzanie wręcz… Nie można wykluczyć, że maczały w tym paluchy ciemne moce, liczące na to, że pozyskamy im nowych wyznawców. A co do tego, że Robert pisywał wcześniej z Jackiem M. Rostockim czy Robertem Kucharczykiem, to w najmniejszym stopniu mi to nie przeszkadzało. Wręcz na odwrót – było czytelnym sygnałem, że ten gość jest kimś z kim idzie się porozumieć. (...)

pełny tekst wywiadu znajdziesz czytelniku TUTAJ

A tu OFICJALNY BLOG ZBIORU

POLECAM!
Sęp Jot }:>

Graham MASTERTON dla Sępich Czytaczy

2009-05-18T22:38:00.007+02:00

Hejo Hej!
Mamy coś dla Was kochani czytelnicy i odwiedzacze Sepiego Gniazda!
Otóż na raty spotkaliśmy się z Grahamem Mastertonem
– naszym guru w sprawach horroru i sexu :)
Na raty – bo Sęp Rob w zeszłym tygodniu we Wrocławiu, a ja,
czyli Sęp Jot, dzisiaj we Warszawie.
Graham nie dał się długo prosić i napisał dla Was pozdrowienia, okraszając je rękodzielniczym sępem.
To z pewnością unikat na skalę światową!
Specjalnie dla Was
– Grahhhaaaaaaaaammm Maaaaasterrrrtoooooon!
... i jego śpiewający sęp...
}:> }:>

MUZYKA SFER NIEBIESKICH

2009-05-15T11:02:00.002+02:00

Z przyjemnością prezentujemy książkę naszego przyjaciela, znakomitego autora – Tadeusza Soleckiego.
Nie jest to co prawda horror, ale półka nieodległa: Science –Fiction, w najlepszym wydaniu.
Szczerze zachęcamy, bo to pozycja, na rynku opanowanym przez rozreklamowane (a często przereklamowane) nazwiska, wyjątkowa.
TUTAJ STRONA KSIĄŻKI
A tutaj możecie zapoznać się z próbką (spoiler:)

Zachęcamy
Los Duos Sempos
}:> }:>

HEJ! Kupiłeś już „Sępy”? Tak? To dzięki – windujesz nas w rankingu!

2009-05-14T14:56:00.006+02:00

Nie mamy co prawda konkretnych danych ilościowych, ale nawet zbiorczo, nie wygląda to najgorzej! W maju (czyli w kwietniu chyba, nie?) znaleźliśmy się wśród 10 najlepiej sprzedających się książek Fabryki Słów (kliknij)!

Dodatkowo, sprzedażowo wyglądamy nieźle w poszczególnych sieciach (oczywiście, kiedy będziemy mieli konkretne dane i będzie się czym pochwalić, doniesiemy od razu)!
Dzięki! To również Twoja zasługa!

Wdzięczne Sępy Dwa
}:> }:>

650w: Miała być groza, a jest...

2009-05-12T21:28:00.003+02:00

Na naszym Lectoku pojawił się wątek dotyczący "Sępów", wyartykułowany przez 650w. Ponieważ moja odpowiedź wykracza nieco poza ramy szałtboxa, a wątek jest ciekawy – pozwalam sobie odpowiedzieć w mainstreamie.

Oto zsyntezowana wypowiedź 650w:
Każde opowiadanie ma spie.... koniec, akcja prowadzona jest słabo... Jedynym dobrym jak do tej pory opowiadaniem był Hollewand. Oby później było lepiej. Miała być groza, a jest niesmak i śmiech. Czytam to powoli, bo średnio mnie zachęcają te opowiadania.
Jeżeli mamy zbiorowisko opowiadań, to oczywiste jest to, że opowiadania muszą zachęcać do dalszego czytania. Nawet w różnych tematykach
Swoją drogą... krytyki nie potraficie znieść;) A zniechęcało mnie opowiadanie, które jako tako czytało się, a zakończenie było zepsute. tak jakbyście zrzuli kamień mi na łeb. Na odwal zakończone. Zero zaskoczenia, wszystko przewidywalne tak jak było to w jednej z recenzji Waszej książki. Może jestem za wymagający? ale zakończenie to jeden z kluczy do sukcesu opowiadania/książki. Także reasumując. Dobre opowiadanie, dorbze zakończone, a na 100% każdy czytelnik przełoży zakładkę na dalsze strony. W wolnym czasie dokończe czytanie reszty opowiadań. Pozdrawiam;)

Więc tak – nie uważam, żebyśmy byli nieodporni na krytykę. Chyba jest dokładnie odwrotnie. Zresztą niejednokrotnie nas za to chwalono. Ustalmy sobie jedno – wypowiedzenie niepochlebnej opinii, to jeszcze nie krytyka. Do tego potrzeba trochę więcej niż własne widzimisię.
I jeszcze jedna, a może dwie uwagi – otóż, drogi 650w – odpowiedź na krytykę (nie mówię o Twojej wypowiedzi akurat, tylko o krytyce ogólnie) jest normalną rzeczą. Nienormalne jest przekonanie, że krytyka polega na tym, że wchodzisz do kogoś na stronę, mówisz mu – „twoja książka jest do niczego” – a ten ktoś, albo nic nie odpowie, albo powie: „Oh jasne, stary, od razu wiedziałem, że coś jest z nią nie tak, dzięki, że mi zwróciłeś na to uwagę”. Zatem, drogi 650w – po pierwsze, chcesz skrytykować – krytykuj, ale: niech to będzie krytyka (od razu mówię klimat „było przewidywalne” nie jest krytyką – po pierwsze to można przyczepić wszystkiemu, po drugie pisanie nie polega (przynajmniej w moim przekonaniu) na tworzeniu historii, które muszą być nieprzewidywalne), dwa – odróżnij niepochlebną opinię od krytyki, jak już wspomniałem, krytyka to trochę więcej, trzy – oczekuj, zawsze oczekuj, że autor skrytykowanego opowiadania, książki będzie się bronił. I nie jest to kwestia „odporności na krytykę”, czy jej braku – to PRAWO każdego.
A krytyka – to rzecz pożądana. Po pierwsze oznacza, że ktoś wnikliwie przeczytał nasze wypociny (żeby krytykować, trzeba wiedzieć co się krytykuje), po drugie rzetelna krytyka jest kierunkowskazem, który pozwala iść w stronę rozwoju.
Masz ochotę drogi 650w napisać krytyczną recenzję „Sępów” – zapraszam – obiecuję, że zamieszę ją w Sępim Gnieździe – nie obiecuję, że nie będziemy z nią polemizować.
Pozdrawiam
}:> Sęp Jot

SĘPY W ŚWIECIE FANTASTYKI

2009-04-30T22:47:00.004+02:00

Zachęcamy do lektury wywiadu, jakiego udzieliliśmy
Światowi Fantastyki.
Zaiste – fantastyczny to wywiad :) Rozmawiał z nami vonTheodor:
SĘPY W ŚWIECIE FANTASTYKI
}:> }:>

BAT WOMAN, czyli wywiad z Małgorzatą Koczańską – Redaktorką z Batem

2009-04-30T09:54:00.008+02:00

To ona nauczyła Sępy latać...

Praca nad „Sępami” była i dla mnie i dla Roberta pierwszą okazją do zetknięcia się z prawdziwą machiną wydawniczą. Oczywiście wydaliśmy już wcześniej swoje debiuty, mieliśmy do czynienia z redagowaniem tekstów przed publikacją w prasie, ale...
Okazało się, że to nawet nie była namiastka. Prawdziwa jazda zaczęła się, kiedy na naszej drodze stanęła Redaktor Koczańska.
Kobieta z batem...
Prawdę mówiąc nasza antologia swój kształt zawdzięcza właśnie jej. Jej wielkiemu sercu, oddaniu pracy i profesjonalizmowi. Przepuściła nas przez wyżymaczkę, osobiście kręcąc korbą. Ale ta katorga opłaciła się – każdemu życzymy tak przychylnej i wymagającej redakcji.
A na czym to polega?
Redaktor Koczańska, zdrobniona przeze mnie na Margolę (nie wiem, jak to akceptuje, bo porozumiewamy się wciąż tylko mailowo) zgodziła się udzielić mi wywiadu.
A ja chciałem ten wywiad z nią zrobić od pierwszych chwil współpracy, wiedząc, że tak jak na mnie, oświecenie może spłynąć i na innych.
Zobaczcie jak to jest, dowiedzcie się, o co w tym biega, a raczej pisze, a raczej jest napisane...

JacAr: wg ciebie – na czym polega robota redaktora. Co starasz się zrobić, aby móc powiedzieć, że: „Zrobiłam redakcję tego tekstu”?

Małgosia Koczańska: Ciężko opisać. Redakcja tekstu polega na sprawdzaniu i poprawianiu aspektów komunikacyjnych utworu. Czyli przede wszystkim jest to praca w warstwie językowej – tu się spotykają kompetencje językowe redaktora i korektora. I zdecydowanie bystre oczy korekty liczą się w ostatnim szlifie najbardziej.
Jest jeszcze ta nudniejsza część - zadania typowe dla kierownika planu w produkcji filmowej. Muszę pilnować, żeby przysadzisty blondyn z pierwszej sceny w trzeciej nie okazał się nagle smukłym brunetem albo żeby przedmioty przypadkiem nie nabrały cech, jakich Autor nie chciał im nadać (przypominam sobie pewną puszkę piwa, która w ciemności miała kolor soczystej zieleni...). Drobiazgi, które czasami wymykają się autorom spod kontroli. No, to jestem właśnie od takich drobiazgów.
I wreszcie chyba najprzyjemniejszy i najbardziej odpowiedzialny aspekt redaktorskiej roboty, czyli rola dyrektora kreatywnego i pierwszego czytelnika w jednym. Mogę podsuwać autorowi propozycje (a czasami wysuwać kategoryczne żądania) dotyczące struktury utworu, ulepszać koncepcję wskazując jakiś drobiazg, który może zaważyć na odbiorze (bo diabeł tkwi w szczegółach). To wycinanie, przestawianie, wskazywanie, gdzie co nie pasuje w fabule chyba jest najbardziej „redaktorskie”. Wtedy można zobaczyć, jak utwór staje się doskonalszy – bardziej przejrzysty, bardziej komunikatywny.
I chyba wtedy, gdy widzę taką czystą strukturę, już po poprawkach, cięciach, dopiskach, mogę powiedzieć, że „zrobiłam redakcję”. I odetchnąć na chwilę, zanim oddam utwór korektorowi, który po raz kolejny udowodni mi, że nie ma tekstów doskonałych.

JR: Jakie błędy językowe/redakcyjne nasi autorzy popełniają najczęściej, jakich Ty nienawidzisz (błędów, nie autorów)?

MK: Och, lista jest długa, niestety!
Z językowych – zaimkoza i problemy z tożsamością podmiotu. I nadopisy, czyli wszelkie przejawy hiperpoprawności językowej, np. mruganie powiekami (ostatnio wersja hardcore: mruganie oczami) lub pleonazmy (kierowca kierował kierownicą – tak, taki potwór się mi kiedyś trafił w powieści). Z typowych, na jakie redaktorzy są przeczuleni – łopatologia. Często trafiam na zdanie (złożone dwudziestokrotnie) opisujące kolejne czynności bohatera, gdy np. przygotowuje herbatę (od włączenia czajnika po opis kubka i łyżeczki, okazjonalnie okraszony wykładem o produkcji wzorków na wzmiankowanym kubku). Aż mi żal, że muszę wyciąć i zastąpić jakże trywialnym stwierdzeniem: X zaparzył sobie herbatę. A tyle się autor napracował, żeby mi dokładnie wytłumaczyć, jak nie przymierzając przybyszowi z innej planety, rzecz przecież oczywistą...
Coraz wyraźniej dostrzegam też tendencję do mordowania polskiej frazeologii – młodsze pokolenie wykazuje się w tej dziedzinie wyjątkowym okrucieństwem. Słowo, co stoi kobyłką u płota nie dało mi kiedyś pracować przez kilka dni – za każdym razem, gdy spojrzałam w tekst, wybuchałam histerycznym śmiechem...
No, i chyba signum temporis, czyli kalki z języka angielskiego. Jedna z najpopularniejszych, to konstrukcja typu: coś zdawało się być czymś (nie, żeby zaraz niepoprawna, ale kulawa bardzo), czyli polska wersja wyrażeń z czasownikiem seem. W tekstach Roberta i Twoich też się pojawiała – pamiętam, że pomstowałam na Was strasznie za tę obrazę stylu.
Poza tym klasyka klasyki – problemy ze stylem poetyckim, czyli udziwnione porównania, przekombinowane metafory, których spójność pozostawia wiele do życzenia. To nieustające źródło uciechy redaktorów. Pamiętam pewien zefirek, który był dzieckiem i niepokoił dziecko... – no, zdarzało się i Wam bełkotać.

A błędy, których nienawidzę – zawsze i niezmiennie: ortograficzne.

JR: Co mogłabyś doradzić debiutantom (oczywiście, z działki tekstopoprawiacza)?

MK: Żeby sformatowali elegancko tekst, który chcą pokazać. A zanim wyślą – niech się naprawdę długo zastanowią nad tym, co napisali.
I żeby nigdy, przenigdy nie dawali redaktorowi tekstu z błędami ortograficznymi. O ile inne usterki można usprawiedliwić (lub przynajmniej się z nich pośmiać), o tyle błędów ortograficznych nie usprawiedliwia absolutnie nic. Żyjemy w czasach edytorów, słowników on-line, łatwego dostępu do poradni językowych. Niepoprawna ortografia (o ile nie ma uzasadnienia w koncepcji utworu), dowodzi, że autor nad tekstem nie pracował – napisał i posłał taki brudnopis do wydawnictwa. Czy muszę mówić, co myśli redaktor o autorze, gdy widzi np.: Była ich usemka?
I niech mi nikt nie próbuje wmawiać, że treść, nawet w tak niedoskonałej formie, może być ciekawa, istotna, niebanalna. Postawiłabym śmiało tezę, że autor, który nie potrafi opanować reguł pisowni (wg mnie – językowa podstawówka), nie potrafi również opanować składni czy leksyki (a to poziom komplikacji nieporównywalnie wyższy niż ortografia), o frazeologii nawet nie wspominając. Taki autor nie ma nic ciekawego do powiedzenia, ponieważ zwyczajnie nie potrafi dobrze mówić. I ta teza jak na razie się sprawdza w praktyce, nie tylko u mnie, ale i u redaktorów, jakich znam.
Poza tym, tekst z błędami ortograficznymi czyta się źle komuś, kto ma utrwalone wzorce pisowni i nie przywykł do np. emo czy netish-blogaskuff. Uwaga przy lekturze skupia się na błędach i redaktor może nie dostrzec ważniejszych problemów – usterek w kompozycji, niespójności w fabule. O treściach czy nawet Treściach nawet nie wspomnę.
Ortografy to doskonały sposób, by dokonać sabotażu na własnym utworze.

JR: Pracując z nami weszłaś na pewien poziom porozumienia, przekazywania uwag i myśli, który z punktu widzenia niektórych autorów może być nieco... szokujący? To znaczy mieszałaś nas z błotem, ironizowałaś (brr), wyzłośliwiałaś się. Nie powiem, mnie to pasuje, mobilizuje. Robert mało nie umarł, ale przeżył :) Czy to Twoja normalna metoda komunikacji z autorami? Jak ludzie to odbierają?

MK: Uch... Uprzedziłam, że jestem zuy redaktor, niepozytywny. Ale pochwały też były – nie tylko baty, więc czuję się usprawiedliwiona.
W „Fabryce Słów” nie jestem jedyna, nawet nie najbardziej złośliwa. Są redaktorki bardziej wredne i cudownie ironiczne – jak dorosnę, też taka będę.
Wychowałam się na ZakuŻonej Planecie „Fahrenheita”, od paru lat udzielam się na ZakuŻonych Warsztatach Forum „Fahrehnheita”, to pewnie stąd się wziął ten sposób komunikacji z autorami. Tam nie ma klepania autorów in spe po pleckach, jest flekowanie tekstu, wyrywanie flaków i nieustanne wyśmiewanie bełkotu.
Kiedy pracuję nad utworem, chcę, żeby był lepszy, jak najlepszy. Ponieważ czuję się odpowiedzialna za jego formę – za warstwę językową, za organizację treści. Przecież książka, którą poprawiam, będzie budować wizerunek „Fabryki Słów”, a zatem pośrednio i mój wizerunek profesjonalistki. Będzie również rozpowszechniać nie tylko pomysły autora, ale również wzorce polszczyzny, ukazywać możliwości języka – bo taka rola literatury i nie ma przebacz. Nie pomaga, gdy utwór ma potencjał – wtedy się denerwuję bardziej: jak autor mógł zepsuć, skoro to może być takie ładne opowiadanie – no, jak, przecież widać... (tu należy wstawić wyjaśnienie, co widać, np. zamknięcie kompozycji, mocniejsze zakończenie, etc.)? Choleryczka ze mnie na dodatek, muszę dać upust niezadowoleniu, że czasami autor niezbyt dobrze posługuje się swoim podstawowym narzędziem pracy. I najchętniej nieszczęsnego pisarza poddałabym paru wymyślnym torturom za każde potknięcie, żeby zapamiętał i nigdy nie powtórzył już żadnego błędu. Choćby linijką po łapach... A że nie mogę, to emocje idą w komentarz. Z nadzieją, że autor zapamięta i nie powtórzy.
Przy Waszych opowiadaniach tych emocji było sporo, amplituda duża wychodziła – to i warczenie głośne przebijało w uwagach redakcyjnych, kiedy np. niezły pomysł miał brzydką oprawę językową. Musieliście oberwać, chciałam się podzielić frustracją.
Ale generalnie autorzy na ten styl komunikacji reagują pozytywnie (jak dotąd). Może dlatego, że przed oczyma mają rezultat. Na pewno pomaga, gdy podobają im się propozycje redaktorskie albo gdy widzą zasadność poprawek. Czasami marudzą, że się czepiam. Za to kiedy pierwsza złość opadnie, chyba odczuwają satysfakcję – przynajmniej taką mam nadzieję. I na pewno się śmieją – z siebie i ze mnie, z emocji, jakie generuje wspólna praca nad utworem. Tak sobie myślę, że autorzy śmialiby się jeszcze głośniej, gdyby widzieli mnie przy pierwszym czytaniu – gdy mamroczę do utworu (na monitorze), czego mu trzeba, jak ma wyglądać.
Z Waszymi opowiadaniami też gadałam... i odpowiadały.

JR: Czy nie masz czasem wrażenia, że powinnaś być dopisana w nagłówku książki jako współautor?

MK: Nigdy. Jest granica redaktorskiej ingerencji, choć to granica mało wyrazista, a pokusa, by ją przekroczyć niekiedy bywa ogromna – żeby napisać za autora (czyli: lepiej, rzecz jasna, heh!). Ale pracuję na gotowym pomyśle i tekście, nie wolno mi o tym zapomnieć. Mogę podsuwać propozycje zmian, gmerać w kompozycji, by utwór stał się bardziej przejrzysty, mogę doszlifować język, nawet dopisać akapit czy dwa, zaproponować nieco inne rozwiązania fabularne tu i tam. To nie czyni ze mnie współautora. Ponieważ pomysł od początku nie jest przecież mój, powstaje w wyobraźni autora, jest ekspresją jego uczuć, doznań, refleksji i doświadczeń. Koncepcja kreatywna nie jest moja. Nie mnie należy się zatem uznanie czytelników. No i w razie czego – nie ja będę świecić również oczami, jeżeli utwór się nie spodoba.
Mnie tu dobrze, w cieniu, za plecami autorów.

JR: Jak Ci się pracowało z Sępami? Nie musi być szczerze :)

MK: Musi być szczerze, bo kłamstwa się zapomina i potem tylko wstyd, gdy wyjdzie na jaw niezgodność w zeznaniach.
Dobrze mi się pracowało. Lubię, gdy emocje szaleją, najlepiej pracuje mi się na wysokich obrotach. Robię się wtedy bardziej wyczulona na usterki, bardziej czujna i – jak podejrzewam – bardziej marudna. Pewnie dlatego potem siedzieliśmy po nocy, w chaosie wymiany plików – redagowane po raz pierwszy, po raz drugi, poprawki autorskie, poprawki redaktorskie, podmiana, a może jeszcze jedna podmiana, bo nowy pomysł się pojawił, bo jakiś błąd jeszcze się wkradł. Łatwo było dostrzec postęp, efekty pracy – i Waszej, i mojej, i nie wiadomo kiedy – naszej... To doskonała motywacja i „paliwo kreatywne”.
Ale przede wszystkim nie było nudno. Redaktorowi nie może się chyba nic gorszego przytrafić od tekstu, który go nuży. I nic paskudniejszego od autora nie pozwalającego na zmiany, nie słuchającego, że można przecież lepiej...
Z „Sępami” to się nie zdarzyło.

Małgorzata Koczańska - absolwentka UWrrr, wydział filologii polskiej. Przez chwilę nauczyciel języków obcych: polskiego i angielskiego. Od 1995 roku - pracownik branży reklamowej: copywriter, strateg reklamowy, dyrektor kreatywny. Obecnie redaktor w "Fabryce Słów" i w sieciowym periodyku literackim "Fahrenheit". Nieuleczalna netoholiczka i lekturoholiczka dotknięta puryzmem językowym. Stosunek do autorów, z którymi pracuje - jatkogenny. Stosunek do zwierząt: umiarkowanie humanitarny. Stosunek do dzieci: stan posiadania 1, wnioski: uroki macierzyństwa są mocno przereklamowane.

KRYTYKA SĘPÓW!

2009-04-29T18:13:00.004+02:00

Stało się – pojawiła się recenzja, która już nie jest nam zbytnio przychylna. Jednakże życie Sępów rzadko kiedy bywa usłane różami. Częściej są to flaki...
Zatem, by pozostać uczciwymi, notujemy również fakt krytycznej oceny naszych opowiadań. Zresztą przekonajcie się sami – KRYTYKA SĘPÓW by JĘDRZEJ „Bukins” BUKOWSKI
}:> }:>
Zasępione Sępy

KYRCZ O SĘPACH

2009-04-27T19:07:00.005+02:00

Kazek Kyrcz!
Na tym facecie nie idzie się zawieść! Zobaczcie jaką cenzurkę nam wystawił:
RECENZJA SĘPÓW AUTORSTWA KAZIMIERZA KYRCZA Jr

Dzięki Kazek!
Sępy Dwa

ZWYCIĘZCY DOGRYWKOWI Konkursu Wywiadowczego już są!

2009-04-27T09:52:00.005+02:00

No i to by było na tyle, jeśli chodzi o Konkurs Wywiadowczy.
Wygrali:
650w poczta 1986 – 109 głosów
z pytaniem:
- Wyobraźcie sobie, że Wasze prawdziwe życie pewnego dnia zmienia się w horror pisany inną ręką, w którym to Wy jesteście ofiarami. Gdyby jeden z Was miał zginąć, to który byłby gotów do poświęceń?

Paulina Salma89 – 65 głosów
pytania:
- Jak długo Wy Sępy wysiadujecie swoje jajka? - tzn. jak długo trwa pisanie waszych książek? (encyklopedje podają, że sępy wysiadują jaja ok. 50 tylko, ze Wy jesteście specjalnych im datunkiem)
- Czy jako sępy żywicie się jakąś padliną?
- Czy żerujecie na innych? - tzn. skąd biorą sie wasze pomysły?

Gratulujemy umiejętności mobilizacyjnych :)
Nagrody wyślemy pocztą, kiedy tylko dostaniemy adresy wysyłkowe!

Wracając do meritum – zachęcamy do lektury całego wywiadu:
CAŁY WYWIAD KONKURSOWY

Tutaj znajdziecie zwycięzców uprzednio już wybranych przez SĘPY: ZWYCIĘZCY KONKURSU WYWIADOWCZEGO

A tutaj WYNIKI ANKIETY

Wesołej lektury!
A my wracamy do padliny!

Dwa Sępy
}:> }:>

Jacek M. Rostocki, dawniej był całkiem SERIO!

2009-04-23T18:03:00.005+02:00

Właśnie wystawiliśmy na sprzedaż pierwszy zbiór opowiadań Jacka Rostockiego – „Serio”.
UWAGA! Nie ma w nim nic z horroru! No może troszeczkę...
Ale – zasadniczo to opowiadania o życiu.
Serio! Zapraszamy: TU KUPISZ SERIO

NOWA RECKA!

2009-04-22T20:13:00.003+02:00

Jest NOWA RECENZJA!
To znaczy, może nie jest taka nowa, bo sprzed 3 tygodni, ale fajna jest... Zresztą, przeczytajcie sami! -> NOWA RECENZJA!

AND THE WINNER IS...

2009-04-15T10:00:00.010+02:00

Oto zwycięzcy!
Było trudno, ale nie bardzo. Łatwo udało się odrzucić pytania,
które zostały zadane tylko po to by wziąć udział w zabawie, od tych, które padły z autentycznego zainteresowania. Trudniej było później, bo spośród tych, którzy zostali na placu boju wybrać było już ciężko.
Dur Wybór, sed Wybór :)
Poniżej autorzy których talenta interwiewiórskie doceniliśmy
i nagradzamy egzemplarzami antologii „Sępy” z podpisami autorów. (Ze zwycięzcami skontaktujemy się osobiście).
Zachęcamy oczywiście do lektury całego wywiadu z którego dowiecie się całej prawdy o SĘPACH!

A teraz UWAGA!
Pozostałe dwie książki możecie rozdzielić
TU WYKAZ PYTAŃ I AUTORÓW DO WYBORU
Po prawej stronie znajdziecie ankietę, zaznaczcie swoich typów :)
Czas chcieliśmy ograniczyć do 19 kwietnia,
ale UWAGA (po raz drugi)
Na wybranie zwycięzców publiczności macie czas do 26 KWIETNIA!
czyli do przyszłej niedzieli!
(zaproście krewnych :)

Sępów Dwóch

A OTO NASI ZWYCIĘZCY!

kachagalecka

techtech1

andronika

Zachęcamy oczywiście do lektury całego wywiadu z którego dowiecie się całej prawdy o SĘPACH!

Sępy Dwa

Wybierzcie swoich zwycięskich WYWIADOWCÓW!

2009-04-15T08:56:00.007+02:00

Poniżej znajdziecie uczestników konkursu wywiadowczego,
wraz z pytaniami, które zadali. (Uwaga! Opuściliśmy w tym zestawie zwycięzców wybranych przez nas, z ich pytaniami!)
Wczytajcie się i wybierzcie najlepszych (Waszym zdaniem).
Swój głos oddajcie w ankiecie.
Dwie osoby, które dostaną najwięcej głosów zostaną nagrodzone Antologią „Sępy”, z podpisami autorów.
Gdyby konkursowicze otrzymali tyle samo głosów, zrobimy krótką dogrywkę, też w formie ankiety. Jeśli to nie pomoże, Sępy rezerwują sobie możliwość zdecydowania kto otrzyma nagrodę zgodnie
z własnym widzimisię (oczywiście spośród osób wcześniej wyłonionych:)
Pierwsza ankieta (mamy nadzieję, że ostateczna) zakończy się 26 kwietnia (w niedzielę)!
Do dzieła – czytelnicze losy wywiadowców w waszych rękach!
Zaproście krewnych!
Sępów Dwóch

CI WSPANIALI WYWIADOWCY I ICH NIESAMOWITE PYTANIA
jacekpiekielko
- Czy jest w antologii jakiś opis sytuacji, za który wstydzicie się przed rodziną i przyjaciółmi bądź mieliście opory, by umieścić go w opowiadaniu?

Patryk Wolski
- Czy tworząc antologię "Sępy" doszło między Wami do kłótni, sporów, czy była sytuacja w której jeden z Was chciał powiedzieć: "Ok, to koniec, ten projekt nie wypali"?
- Który z Was lepiej rozszarpuje padlinę - Pan Jacek z zakrzywionym dziobem, czy Pan Robert z dziobem długim acz spiczastym?

keedcord
- Czy Wy, Sępy, macie kota na punkcie ptactwa?

Sebastian Drabik
- Ile czasu zajęło Wam poszukiwanie wydawcy? I czy Fabryka Słów była jedynym wydawcą do którego posłaliście zbiór "Sępy"!
- Ile opków zostało odrzuconych?
- Jak długo będziemy musieli czekać na kolejne Wasze dziecko?
- Czy Sęp Jacek złagodniał trochę od tego czasu jak się poznaliście?
- Był przypadek, że któremuś z Was nie podobało się opowiadanie drugiego?
- Ile dokładnie czasu zajęło Wam pisanie wszystkich opowiadań?
- Z jakich dóbr musieliście zrezygnować na rzecz pisania zbioru.
- Jakby Wam ktoś sfinansował ekranizację opka, to które by to było?
- Czy ścieżke dźwiękową do ekranizacji opka mógłby zrobić nasz polski zespół "Feel"? Co myślicie o tej śmiechowej kapeli?
- Kiedy będzie Was można zobaczyć, posłuchać, dotknąć przy okazji promocji tego wysępionego zbioru grozy?

secondface
- Jakie macie ptaki?

Tymoteusz Raffinetti
- Jak Wy to robicie, że tak pięknie, swobodnie i zabawnie operujcie językiem?
- Jakie to jest uczucie kiedy po raz pierwszy w życiu rozdajesz autograf na swojej własnej jeszcze cieplutkiej książce?
- Jeżeli Bóg istnieje to czemu stworzył tak zabawne i pozbawione sensu stworzenie jak Dziobak?
- Znajdźcie 6 różnic pomiędzy okładką 10, a 11 numeru Grabarza Polskiego.
- Gdzie jest Wally?

Paulina salma89
- Jak długo Wy Sępy wysiadujecie swoje jajka? - tzn. jak długo trwa pisanie waszych książek? (encyklopedje podają, że sępy wysiadują jaja ok. 50 tylko, ze Wy jesteście specjalnych im datunkiem)
- Czy jako sępy żywicie się jakąś padliną?
- Czy żerujecie na innych? - tzn. skąd biorą sie wasze pomysły?

Natka
- Z kad biora sie wasze pomysy?
- Co wasz druga polowa na to co piszecie?
- Jak to sie wszystko zaczelo?
- Dlaczego wybraliscie walasnie ten rodzaj, a nie np. ROMANS?

renia
- Czy "Sępy" są w całości fikcją?

mandaxa
- Czy nie uważacie, że w Waszych książkach psychopaci i mordercy znajdują wskazówki jak popełniać zbrodnie? Czy słysząc o jakimś morderstwie zdarzyło się Wam pomyśleć: "ściągnął to z naszej ksiązki!"?

just.justynka
- Co jest takiego w horrorze, że tkwi gdzieś w autorze i on tylko horrory pisać może?

mariola.ela
- Czy Sępy potrafią nasz umysł rozerwać w strzępy?

h1313
- Hej! Ja mam takie pytanie: Jakie pytanie Wy zadalibyście sobie nawzajem, czego chcielibyście się o sobie dowiedzieć? Myślę, że wy znacie siebie na tyle dobrze, aby wiedzieć o co warto zapytać tą drugą osobę, aby odpowiedź też była ciekawa i warta usłyszenia.

werjust
- Nawiązując do opka "Życzenie", o co Wy prosilibyście złotą pannę w szklanej kuli?
O sławę, pieniądze czy krwawą padlinę na kolację?

karolinak
- Jest temat, który chcielibyście poruszyć w swoim opowiadaniu, ale który w jakiś sposób Was przerasta i wiecie, że byście nie podołali?

irysek
- Jak czujecie się pośród śmietanki najlepszych polskich pisarzy sci-fi ?
- a) Jak czujecie się jako autorzy tej właśnie książki, bo przecież każdy piszący autor wyrabia sobie pewien obraz tym , co pisze albo , o czym...
- O czym będzie (jeśli będzie) następna wasza książka ?
- W jakim nakładzie książka "poszła" w Polskę ? Nie czytałem jej jeszcze więc nie wiem.
- Czy słyszeliście na ulicy albo w jakimś innym miejscu, żeby ktoś o niej mówił ?
- Skąd myśl, że horror jest najlepiej sprzedającym się gatunkiem ?
- Czy wiedzieliście o psychologii koloru projektując okładkę książki ?

650w poczta1986
- Wyobraźcie sobie, że Wasze prawdziwe życie pewnego dnia zmienia się w horror pisany inną ręką, w którym to Wy jesteście ofiarami. Gdyby jeden z Was miał zginąć, to który byłby gotów do poświęceń?

Tesska
- Jak się czujecie, gdy rozhisteryzowane nastolatki zapraszają Was do znajomych na Naszej Klasie?

pszymborska-karcz
- Czy piszecie o tym, czego sami się boicie?
- Po co człowiekowi czytanie horrorów? Dlaczego banie się jest uważane za formę rozrywki i co w nim fajnego?
- Czy was łatwo jest przestraszyć czy raczej graniczy to z cudem?
- Czy do tej pory zarobiliście za tę książkę choć odrobinę satysfakcjonującą was sumę pieniędzy?
- Co jest ważniejsze - pieniądze, uznanie czy samozadowolenie?

Anonim
- czy wiecie jak brzmi odpowiedź na Wielkie Pytanie o Życie, Wszechświat i całą resztę?

Anonimowy pisze
- Czy wiecie co to są zyzaki?

mika19
- wiecie co to są wypluwki?

CZYTAJ WYWIAD, ZADAWAJ PYTANIA - WYGRYWAJ KSIĄŻKĘ!

2009-04-03T09:45:00.005+02:00

TU możecie przeczytac wywiad, jaki powstał w odpowiedzi na pytania, które nam zadaliscie w ramach konkursu:
WYWIAD KONKURSOWY

Wkrótce wyłonimy 3 zwycięzców, a następnie ruszy ankieta, w której wybierzecie 2 wywiadowców według własnego uznania!

Zapraszamy
Sępy

Stało się! "SĘPY" po ARABSKU!

2009-04-01T08:36:00.014+02:00

A to dopiero początek! W przygotowaniu wersja chińska (mandaryński) i etno-amerykańska (katankajanka).
Nie sądzimy, że ktoś z czytelników tej strony będzie próbował zapoznać się z „Sępami” w wariancie na te niezrozumiałe robaczki, ale – zdobywamy w ten sposób rynki.
Wydawca przewidział również PROMOCJĘ:
- już w sobotę przewidziano pokaz samobójczy w centrum – samobójczy ochotnik będzie zaczytywał „Sępy” na śmierć!
Pozostałe eventy w przygotowaniu!

Pozdrawiamy
Sępów Dwóch

PS. Tłumaczeniem i transkrypcją naszej książki zajęli się Ibrahim Wishimulacha i Obwootka Sootka. W języku mandaryńskim tłumaczenie przygotował Wiesław Zong (fan z Wrocławia)
Dzięki!

KONKURS WYWIADOWCZY - CZYTAJ WYWIAD!

2009-03-26T09:25:00.018+01:00

Tutaj, w rosnącym (bo edytowanym) poście, możecie czytać wywiad z nami. Pytania, na które odpowiadamy, to pytania, które być może zostaną nagrodzone książkami "Sępy" z autografami autorów.
Jak wziąć udział w konkursie, jak zadać pytanie - dowiecie się TUTAJ. Wesołej zabawy, ciekawego czytania.
Sępów Dwóch.
PS. PYTANIA ZADAJEMY TUTAJ!

Tak więc - ZACZYNAMY, dziś pytanie, jutro książka!

Czy jest w antologii jakiś opis sytuacji, za który wstydzicie się przed rodziną i przyjaciółmi bądź mieliście opory, by umieścić go w opowiadaniu?

- JacAr – mimo wszystko, wolę, jak traktuje się moją pisaninę (czy to opowiadania, czy wiersze) jako kreację. Staram się raczej inspirować rzeczywistością, niż traktować ją pamiętnikarsko. W każdym razie w Sępach nie schowałem niczego takiego.
- Rob – Nie ma takiego opka w SĘPACH ani fragmentu, którego wstydziłbym się przed rodziną czy znajomymi.

Czy tworząc antologię "Sępy" doszło między Wami do kłótni, sporów, czy była sytuacja w której jeden z Was chciał powiedzieć: "Ok, to koniec, ten projekt nie wypali"?

- JacAr – kłótnie, spory, zawsze – zresztą to pytanie pojawia się jeszcze dalej. Ochotę na rzucenie projektu w diabły – nigdy.
- Rob – Otóż to. Spory były, ale i konsensus się pojawiał.

Który z Was lepiej rozszarpuje padlinę - Pan Jacek z zakrzywionym dziobem, czy Pan Robert z dziobem długim acz spiczastym?

- JacAr – to pytanie jest strasznie głupie :), ale można na nie spojrzeć metaforycznie, albo kreatywnie. Otóż na pewnym etapie produkcji (projektowania okładki) pan grafik założył nam takie same maski z prostymi długimi dziobami. My jednak poprosiliśmy, żeby nas odróżnić. Prawdę mówiąc, dzioby bardzo przeszkadzają w czymkolwiek. A najbardziej w rozszarpywaniu padliny.
- Zrobiłem się głodny.

Całość pytanek a’la SeBestia:

1. Ile czasu zajęło Wam poszukiwanie wydawcy? I czy Fabryka Słów była jedynym wydawcą do którego posłaliście zbiór "Sępy"

- JacAr – ja mogę powiedzieć, że rozmawialiśmy tylko z Fabryką, a poszukiwania, czy raczej dogadywanie ułatwił fakt, ze Robert ma już prawie :) ugruntowaną pozycje na rynku koszmaru.

2. Ile opków zostało odrzuconych?

- JacAr – 2, albo 3. Jednak przyznać trzeba, że połowa z tych, które trafiły do zbioru jest poważnie przerobiona w stosunku do formy wyjściowej :)
- Rob - 3.

3. Czy Sęp Jacek złagodniał trochę od tego czasu jak się poznaliście?

- JacAr – Wręcz odwrotnie
- Rob – Teraz pluje jadem.

4. Był przypadek, że któremuś z Was nie podobało się opowiadanie drugiego?

- JacAr – oficjalnie, czy w głębi ducha? Postarajmy się zrozumieć dobrze: wspólne pisanie to możliwość wpływu na współautora i jego pisaninę. I szukania kompromisu – wzajemnego przekonywania się. I tak to wyglądało. To nie jest w kategoriach „nie podoba się”, tylko: „co z tym zrobić, żeby było lepiej”. I tak bywało.

- Rob – Wszystkie opka Jacka mi się podobały i podobają. Większość podoba mi się bardzo, bardzo. Nieliczne tylko bardzo.

5. Ile dokładnie czasu zajęło Wam pisanie wszystkich opowiadań?

- JacAr – 423 dni, 16 godzin, 24 minuty i 34 sekundy. Z dokładnością do ½ sekundy.
- Rob – chyba trwało to pół sekundy krócej.

6. Jakby Wam ktoś sfinansował ekranizację opka, to które by to było?

- JacAr – ja bym chciał „Pobite gary”. Masz jakieś propsy?
- Rob – Po „Życzenie” mógłby się zgłosić Carpenter, po „Żerującą bestię” Hooper. Ostatnio miałem kilka nieodebranych połączeń. Może...

7. Czy ścieżke dźwiękową do ekranizacji opka mógłby zrobić nasz polski zespół "Feel"? Co myślicie o tej śmiechowej kapeli?

- JacAr – to pytanie wg mnie powinno dyskwalifikować, ale ponieważ lubimy Sebastiana, po prostu przemilczę.
- Ja bym wolał moją koleżankę ze studiów Kasię Wilk. Ma piękny głos.

PORCJA DRUGA! UWAGA, sporo nonsensu tu się nazbierało, ale co kto lubi – jakie pytanie taka odpowiedź :)

1. Skoro Sępy to czy lubicie latać?

- JacAr - Nie boję się latać, jeśli chodzi o samoloty, co nie znaczy, ze lubię. Loty po różnych środkach już mi przeszły.
- Rob – Lubię latać, choć zawsze jak wsiadam do samolotu zastanawiam się, czy to przypadkiem nie będzie mój ostatni lot :) Ale po starcie jest już git majonez!

2. Czy czujecie się pisarzami z krwi i kości?

- JacAr – Schudłem w ciągu ostatniego roku ponad 15 kg! Ale wciąż to co zostało, to chyba ciało. W każdym razie, jak się skaleczę, krew leci.
- Rob – Ja się czuję pisarzem z kości. Ze względu na niedowagę wynoszącą dwadzieścia kilogramów.

3. Czytujecie magazyny fantastyczne?

- JacAr – Ja nie czytuję żadnych magazynów. Ten typ tak ma.
- Rob – Ja też nie czytuję magazynów fantastycznych. Wyjątkiem było Czachopismo.

1. Jak rozumiecie pojęcie wybujała wyobraźnia i jak odnosicie je do siebie?

- JacAr - Szczerze? Dla mnie leksykalne znaczenie wybujałej wyobraźni, to mitomania. Jestem od tego jak najdalszy. Na tyle, na ile poznałem Roba, to on też.
- Rob – Ja też!

2. Czy pisarz horroru, aby tworzyć, musi być oczytany w gatunku?

- JacAr – Nie. Z drugiej strony to nie przeszkadza.
- Rob – Oczytany w gatunku niekoniecznie. Oczytany w ogóle owszem.

1. Jak Wy to robicie, że tak pięknie, swobodnie i zabawnie operujcie językiem?

- JacAr – Lata praktyki i codzienne ćwiczenia. Dobrze robi zwijanie języka w trąbkę, albo robienie naleśnika.
- Rob - Nic tak nie ćwiczy języka jak miłość francuska. Ale fakt, ponoć robię to swobodnie. Zaraz, zaraz, skąd wiesz? ;)

2. Jakie to jest uczucie kiedy po raz pierwszy w życiu rozdajesz autograf na swojej własnej jeszcze cieplutkiej książce?

- JacAr – Nie mam pojęcia. Autografy składałem na książkach już schłodzonych. A w ogóle – autograf, to pestka. Wymyślić dedykację, to jest coś!
- Rob – Kilka dni temu podpisywałem książkę mojej babci. Z wrażenia zapomniałem jak ma na imię ;)

1. Jak długo Wy Sępy wysiadujecie swoje jajka? - tzn. jak długo trwa pisanie waszych książek? (encyklopedje podają, że sępy wysiadują jaja ok. 50 tylko, ze Wy jesteście specjalnych im datunkiem)

- JacAr - Napisaliśmy razem jedną pozycję. Jeśli cofniesz się nieco wyżej, podaliśmy dokładny czas z dokładnością do pół sekundy.

2.Czy jako sępy żywicie się jakąś padliną?

- JacAr - Owszem, ja wędliny jadam. Na ogół wcześniej one od jakiegoś czasu nie żyją. To się chyba mieści w definicji padliny?
- Rob – Ja lubię żarcie z McDonaldsa. A więc padlina w 100%!

3. Czy żerujecie na innych? - tzn. skąd biorą sie wasze pomysły?

- JacAr – Postaramy się nie traktować tego pytania jako insynuacji plagiatu. A pomysły, jak to pomysłu, z głowy, z życia i z pozycji „Tysiąc pomysłów na horror”, autorstwa Tadeusza Kościotrupka, Wydawnictwo Przy Cmentarzu, Wrocław, 1983. Wydanie III poprawione.

1. Co wasz druga polowa na to co piszecie?

- JacAr – Moja druga połowa, zresztą lepsza, nic na to. Serio, jest jej to obojętne. Książkę przeczytała, nie powiedziała, że się jej nie podobało, więc sukces. I tyle.
- Rob – Jestem w o tyle komfortowej sytuacji, że moją drugą połowę interesuje to, co piszę. Niektóre rzeczy mi redaguje, inne tylko czyta i dzieli się wrażeniami. Jest niezła w tym, co robi:)

2. Jak to sie wszystko zaczelo?

- JacAr – Podobno od wielkiego wybuchu. Nie mamy podstaw, by sądzić, że było inaczej.

3. Dlaczego wybraliscie walasnie ten rodzaj, a nie np. ROMANS?

- JacAr – Odpowiem jak Till Lindemann z Rammstein: wszystko co piszemy, tak naprawdę jest o miłości. Cóż zatem za różnica.
A na poważnie? Po prostu chcemy być bogaci, a horror się najlepiej sprzedaje. Robert przedtem pisał podręczniki dla hodowców cykorii, ja próbowałem z instrukcjami obsługi dla leworęcznych, ale okazało się, że na to nie ma zbytu.

Czy "Sępy" są w całości fikcją?

- JacAr – to wbrew pozorom nie jest łatwe pytanie. Uważam, że to co opisałem w „Sępach” (opowiadaniu) prawdopodobnie juz się dzieje. Malarz, z opowiadania „Malarz”, to człowiek, którego kiedyś poznałem – to znaczy, nie był psycholem, takim jak w opowiadaniu, ale rzeczywiście nie widział twarzy. Myślę, że (przynajmniej w moich opowiadaniach) fikcja w jakiś sposób splata się z rzeczywistością.
- Rob – W moich sprawa wygląda nieco inaczej. Fabuła we wszystkich jest oczywiście zmyślona. Fikcyjne nie są miejsca, w których toczy się akcja, wliczając również tytułową KAMIENICĘ NA LODOWEJ, w której mieszkam Także niektórzy bohaterowie byli wzorowani na stąpających po naszym padole osobistościach

1.Literatura młodzieżowa to prężnie rozwijający się rynek; co i rusz na półkach można znaleźć nowe trylogie fantastyczne. Co raz częściej również pisarze, na co dzień pisujący dla dorosłych, między innymi Gaiman, Pullman,ostatnio Miéville, piszą prozę dla młodszych czytelników, i czy Wy myśleliście, aby w przyszłości, razem lub osobno, popełnić taką powieść, może trylogię?

- JacAr – Nie, nie było takich planów. Chociaż po stosunkowo dobrym odbiorze „Sępów” zaczynam myśleć o namawianiu Sępa Roberta do kontynuacji.
- Rob – Jacek, wiesz gdzie mnie szukać

2. Jak wygląda wasz harmonogram pracy? Pomysły zapisujecie na wszystkim co akurat macie pod ręką? Piszecie dokładny konspekt opowiadania, czy tylko umieszczacie rozwiązania fabularne w głowie, pisząc często spontanicznie?

- JacAr – Ja staram się mieć całe opowiadanie w głowie. Jeśli potrzebuję faktów, najczęściej robię większy, lub mniejszy research. Wtedy tworzę sobie na kompie katalog z wyszperanymi wiadomościami. A w trakcie pisania i tak się to wszystko zmienia. Bo co innego treść, a co innego kompozycja...
Rob – Kiedyś nie robiłem konspektów. Po prostu pisałem na podstawie zrodzonego we łbie pomysłu. Dziś jest zupełnie inaczej. Zanim zaczynam pracę nad tekstem, tworzę plan, zbieram materiały. To bywa czasochłonne, ale kiedy przychodzi moment, kiedy można już usiąść przed klawiszami i oddać się fikcji, nie trzeba szperać, szukać i rozpraszać myśli. Pełen odlot!

3. Jaką radę macie dla młodych literatów, przed debiutem, odnośnie tego w jaki sposób "dopchać" się do wydawnictwa?

- JacAr – z tym, jest jak we wszystkim w życiu. Najpierw trzeba określić cel. I błagam – nie mów mi, że to truizm. Cel to podstawa, a niewielu potrafi sobie go jasno nakreślić. Bo co znaczy dzisiaj „wydać”? Masz parę złotych? Możesz sobie wydać sam. Ale tak to nie działa. Więc do wydawnictwa. Ale jakiego? Którymi się interesujesz? No i czy masz coś, co na wydanie zasługuje. Jak masz dobry towar, i wiesz co chcesz z nim zrobić, reszta to już kwestia wytrwałości. Cierpliwości, strategii, elastycznego karku. I jeszcze jedno – „wydać” to nie koniec, to tylko przejście do kolejnego etapu: „sprzedać” (czy jeśli wolisz – rozpowszechnić). O, i tu się zaczynają schody.
- Rob – Przede wszystkim cierpliwość. To najważniejsza sprawa. Nie zniechęcać się kiedy drugi, trzeci czy dziesiąty tekst odrzuci Ci pismo czy wydawnictwo książkowe. Sam jestem młodym twórcą, który wciąż dobija się do wydawniczych wrót i wiem, że bez anielskiej cierpliwości niewiele bym zdziałał. Oczywiście, pasja. To kolejna istotna kwestia. Jeśli kochasz pisać, nie przestaniesz nawet jeśli wydawcy będą Cię nazywać grafomanem. Najważniejsza jest historia. Jeśli potrafisz się w niej zaklimatyzować, masz pierwszego kota za płotem Bo to znaczy, że czujesz to, co piszesz, choć początkowo od strony literackiej tekst nie jest dobry. Frajda przychodzi nagle, kiedy najmniej się tego spodziewasz. Po prostu nagle odzywa się do Ciebie redaktor pisma i oświadcza, że Twój tekst pójdzie do następnego numeru. Wtedy już wiesz, że cierpliwość i pasja szły ze sobą w parze.

Czy nie uważacie, że w Waszych książkach psychopaci i mordercy znajdują wskazówki jak popełniać zbrodnie? Czy słysząc o jakimś morderstwie zdarzyło się Wam pomyśleć: "ściągnął to z naszej ksiązki!"?

- JacAr – Niestety, nie. Musze przyznać, że oni (czytaj – psychopaci) są niesamowicie kreatywni. Kto by wpadł na coś takiego jak Frietzl, albo Meiwes? Kudy nam do nich!?

Hej! Ja mam takie pytanie: Jakie pytanie Wy zadalibyście sobie nawzajem, czego chcielibyście się o sobie dowiedzieć? Myślę, że wy znacie siebie na tyle dobrze, aby wiedzieć o co warto zapytać tą drugą osobę, aby odpowiedź też była ciekawa i warta usłyszenia.

- JacAr – OK, ale to poza konkursem: Rob, wysłałeś mi książkę?
- Rob – Wyślę na dniach. Czekam na wypłatę.

Nawiązując do opka "Życzenie", o co Wy prosilibyście złotą pannę w szklanej kuli? O sławę, pieniądze czy krwawą padlinę na kolację?

- JacAr – Kasa, kasa, kasa!
- Poprosiłbym rybkę, aby pozwoliła mi choć przez chwilę pogadać z osobą niezwykle bliską memu sercu, najbliższą, która nie żyje od kilkunastu lat, a którą noszę w sercu.
- Hmmm, to mnie teraz Robert zagiął... To ja muszę to jeszcze przemyśleć...
No dobra. To po przemyśleniu stwierdzam już teraz ostatecznie: gdyby mi się trafiło jakieś stworzenie spełniające życzenia (ew. życzenie), bez względu na to, czy była by to żaba, rybka, czy kanarek, wróżka, elf, motylek, żółw, surykatka, makolągwa, czy minóg poprosił bym To o...
Kasę, kasę, kasę! :)

Jest temat, który chcielibyście poruszyć w swoim opowiadaniu, ale który w jakiś sposób Was przerasta i wiecie, że byście nie podołali?

- JacAr – To bardzo ciekawe pytanie. Muszę przyznać, że staram się mierzyć z różnymi tematami i stylami. Swojego czasu napisałem opowiadanie (w moim mniemaniu) porno – właśnie po to, by się zmierzyć.
Chyba nie wziąłbym na siebie krzywdy – rozumiesz? Takiej niezasłużonej biedy – dzieci, bezbronni, jakieś słabe istoty. Oczywiście mowa tu o temacie głównym – jako smaczek, czemu nie :) Po zastanowieniu, myślę jednak, że gotów jestem zmierzyć się z każdym ujęciem, tematem – byleby mnie to interesowało, byle było ciekawe (w sensie frapujące) i żebym czuł, że ma to jakiś sens. Pisanie np. o okrucieństwie, tylko dla zaspokojenia swoich fantazji jest od czapy. Tak myślę.

- Rob – Swego czasu chciałem napisać opowiadanie, opierające się stricte na scenach gore. Wiesz, coś w stylu „Dania dla świni” Mastiego. Zero fabuły, po prostu latające dwunastnice i wątroby, wyrywane bebechy, zmielone mięso, mózgi na ścianach itp. I napisałem. Po przeczytaniu stwierdziłem, że takie pisanie nie ma sensu. Raz, że nawet gore powinien mieć jakąś tam fabułę, a dwa – staram się odchodzić od dosłowności w opisach, jeśli wiesz co mam na myśli. Tamto opowiadanie szybko wylądowało w koszu, a ja, choć lubię wplatać gore do swoich tekstów, nie robię tego tylko po to, aby wywołać w potencjalnym czytelniku mdłości.

1. Jak czujecie się pośród śmietanki najlepszych polskich pisarzy sci-fi ?

- JacAr – Znakomicie, jak pączki w maśle.
- Rob – albo w ajer koniaku.

1.a) Jak czujecie się jako autorzy tej właśnie książki, bo przecież każdy piszący autor wyrabia sobie pewien obraz tym , co pisze albo , o czym...

- JacAr – Mnie się akurat podoba, nie wiem jak Robert
- Rob – Od dawna piszę horrory, a więc czuję się dobrze. Tworzę to, co lubię.

2. O czym będzie (jeśli będzie) następna wasza książka ?

- JacAr – O flakach.
- Rob – I latających dwunastnicach.

3. W jakim nakładzie książka "poszła" w Polskę ? Nie czytałem jej jeszcze więc nie wiem.

- JacAr – Ja akurat nie wiem. Trzeba by się zapytać w wydawnictwie. To dobre pytanie jest.

4. Czy słyszeliście na ulicy albo w jakimś innym miejscu, żeby ktoś o niej mówił ?

- JacAr – Ja słyszałem w innym miejscu.
- Rob – Ja słyszałem dzisiaj. Koleżanka z pracy mówiła o SĘPACH swojemu chłopakowi. Na końcu dodała: „I z takim zboczeńcem, kochanie, muszę pracować”.

5. Skąd myśl, że horror jest najlepiej sprzedającym się gatunkiem ?

- JacAr – Normalnie sobie szedłem z psem po polu (codziennie tak chodzę), no i ta myśl wyskoczyła z leszczyn, po prawej. Tak mniej więcej w środku pola... Może to są wierzby?
- Rob – To są stronice naszej nowej książki. Jeno przed redakcją jeszcze.

6. Czy wiedzieliście o psychologii koloru projektując okładkę książki ?

- JacAr – I tak i nie. To znaczy, o psychologii koloru wiem, mam nawet przyjaciela, jednego z najlepszych specjalistów w tej dziedzinie w kraju. Natomiast nie projektowaliśmy okładki. Zrobił to Paweł Zaręba – grafik z Fabryki Słów i obiecuję, że zadam mu pytanie o psychologię kolorów w trakcie rozmowy, którą zamierzam z nim wkrótce przeprowadzić (o znaczeniu okładki). My tylko walnęliśmy sobie foty i wymyśliliśmy koncepcję ogólną.

1. Jak często czytając książkę innego autora myślicie - co za świetny pomysł, czemu ja na to nie wpadłem ?

- JacAr – Ja mam tak dosyć często, praktycznie zawsze, kiedy czytam Pratchetta. Ale to raczej zachwyt nad tym, że ktoś wymyślił, a nie „że nie ja”. Chociaż ostatnio miałem na odwrót. Oglądałem film „Nieuchwytny”, gdzie pomysł, był jakby nieco zbliżony do opowiadania „Sępy”, ale niestety wyszła z tego kupa:)
Weź jeszcze pod uwagę, że pomysł można różnie pociągnąć – czasem coś, co mnie zachwyca, rozwija się w kierunku takim, że mówię sobie – o, ja to bym dopiero zrobił to tak jak trzeba!
- Rob – po przeczytaniu danej książki nie myślę sobie, że potrafiłbym, albo też nie potrafiłbym tak czy inaczej napisać. Po prostu cieszę się, że trafiłem na bardzo dobrą pozycję i polecam ją znajomym.

2. Czy uważacie, że wasze opowiadania sa tak dobr jak zamierzaliście, czy teraz jeszcze dokonalibyście jakichś poprawek ?

- JacAr – Wiesz, w trakcie redakcji bardzo pracowaliśmy nad tekstami. Oczywiście – zawsze da się coś poprawić, zmienić, ale w książce nie ma takich momentów, na widok których zżymamy się, mówiąc, o żesz kur...! dlaczego żeśmy tego nie zmienili! (albo niewiele jest takich miejsc :)
- Rob – Jeśli chodzi o moje teksty w zbiorze to niczego bym nie zmieniał. Akceptuję je takimi, jakie są :)

3. Czy w waszym odczuciu piszecie bardziej dla czytelników, czy dla siebie ?

- JacAr – Może inaczej, ja piszę i tak i tak. Czytelnikom dla przyjemności czytelniczej, sobie dla twórczej. To są zupełnie różne doznania.
- Rob – Pisanie jest moją pasją, pozwala mi wleźć w świat rządzony „moimi” prawami. A więc na pewno piszę dla siebie. Ale dla innych, rzecz jasna, również. Nie ma nic bardziej ekscytującego od opinii, że to, co napisałem podoba się czytelnikom.

4. Czy pisanie antologi w tym gatunku, który oprawiacie jest trudniejsze niz napisanie jednej spójnej powieści ?

- JacAr – Nie wiem, bo nie napisałem jeszcze powieści, ani w tym, ani w innym gatunku. Jeśli miałoby to coś wspólnego z cierpliwością, to i owszem. Opowiadanie łatwiej jest napisać :)
- Rob – Pisanie opowiadań jest chyba łatwiejsze od pisania powieści. Krótką formę można łatwiej ogarnąć :) Aczkolwiek pisanie powieści, choć bardziej, wymagające, wciąga i pozwala bardziej utożsamić się z bohaterami.

5. Gdybyscie MUSIELI napisać tą antologie z kimś innym (nieważne czy żywym czy martwym :P) to kto by to był ?

- JacAr – Najpierw napisałem następująco: „Hemingway. Przepraszam, że z takiej grubej rury, ale Ernest nie ma sobie równych. W następnej kolejności Roland Topor i Boris Vian. Problem jest w tym, że chcieć to sobie można, ale, pomijając fakt, że wszyscy już nie żyją, raczej nie brali by mnie pod uwagę jako partnera do antologii... A tu potrzebna jest wzajemność jak sądzę...”. Potem przeczytałem odpowiedź Roberta, a potem znowu przeczytałem pytanie. Więc teraz bardziej na temat: TA antologia, z takim układem opowiadań, z takim spisem treści, w tym stylu i z taką radochą mogła powstać ewentualnie z Cichowlasem. Innych współpiszców nie znam.
- Rob – Napisanie antologii z Jackiem było dla mnie frajdą, ale i czułem dumę, bo to świetny autor. I wolę patrzeć na to właśnie w ten sposób.

6. Czy odpowiadanie na te wszystkie nasze pytania nie jest dla was męczące ?

- JacAr – Dla mnie nie, ja się fajnie bawię. Oczywiście nie zwracając uwagi na to, że nie na wszystkie pytania odpowiadamy.
- Rob – Ostatnio jestem mocno zarobiony, więc czasami nie nadążam;) Ale zmęczenia nie odczuwam.

Wyobraźcie sobie, że Wasze prawdziwe życie pewnego dnia zmienia się w horror pisany inną ręką, w którym to Wy jesteście ofiarami. Gdyby jeden z Was miał zginąć, to który byłby gotów do poświęceń?

- JacAr – Robert już zginął w ostatniej powieści Mastertona. Robił tam za malarza i został poświęcony bodajże w celu powołania do życia człowieka-ostrygi. Ja jestem gotów do poświęceń zawsze, tylko, kurdebalans, nikt tych poświęceń ode mnie nie oczekuje.
Co do horroru pisanego cudzą ręką – kiedyś przez dwa lata dojeżdżałem z Łomianek do pracy na warszawskich Szczęśliwicach (autobusem, tramwajem, tramwajem, autobusem i dalej już na piechotę). Ten kto pisał ten horror był mistrzem bez serca. King to przy nim szczeniak, twórcy Piły i innych tego typu filmów mogli by się uczyć...
- Rob – tak jak wspomniał Jacek, ja już jestem trupem. To dla mnie zaszczyt, być trupem w powieści Mastertona:)

Jak się czujecie, gdy rozhisteryzowane nastolatki zapraszają Was do znajomych na Naszej Klasie?-

- JacAr – Uwielbiam to! Czy może raczej – uwielbiałbym, gdyby się zdarzyło...
- Rob – Wolę starsze Panie :)

1. Czy piszecie o tym, czego sami się boicie?

- JacAr – Heh... Nie, właściwie nie. Ja nie, może Robert?
- Rob – Czasami tak. Ale podświadomie.

2. Po co człowiekowi czytanie horrorów? Dlaczego banie się jest uważane za formę rozrywki i co w nim fajnego?

- JacAr – Dobre pytanie. Mnie samego to zastanawia, bo nigdy nie lubiłem się bać, ani być straszonym. Myślę, że podobnie jak z fantasy, jest to magia równoległych światów, dodatkowo o tyle atrakcyjna, że powrót do normalnego świata jest ulgą. Im ta alternatywna rzeczywistość zbudowana jest precyzyjniej i inteligentniej, tym zabawa lepsza.
Dodatkowo, strach to adrenalina. Ludzie lubią takie strzały.

3. Czy was łatwo jest przestraszyć czy raczej graniczy to z cudem?

- JacAr - Zależy o jakich strachach mówimy. Ostatnio serce najbardziej mi podskoczyło, kiedy na środku pola, w ciemną noc, zza moich pleców wybiegł wielki, czarny jak smoła sznaucer. OK. znam go, pies jest łagodny, nawet, swojego czasu chciał mieć ze mną dzieci, ale było ciemno, wydawał się większy niż jest i w ogóle. No i zdaje się, łatwo mu to przyszło. Po prostu sobie biegł...
- Rob – Nie boję się fikcji. Czytając czy oglądając horror odprężam się, a dreszczyk emocji to jest to, co lubię wtedy czuć. To jest bezpieczne. Co innego życie, real. Boję się wielu rzeczy, na przykład mocnej burzy, ognia, rzadko też pływam, stronię od plaż. Jako dzieciak kilka razy cudem przeżyłem kilka wypadków. Lęk związany z nimi pozostał. A więc gdybyś podczas spaceru brzegiem rzeki wrzucił/a mnie do wody, zapewne bym się przestraszył:)

4. Czy do tej pory zarobiliście za tę książkę choć odrobinę satysfakcjonującą was sumę pieniędzy?

- JacAr – to się dopiero okaże i zależy od czytelników. Z tym, że na pewno nie będziemy o tym publicznie rozmawiać. Jak zobaczycie nas kiedyś w Maybachach, to sami będziecie wiedzieć...
- Rob – Ja chcę camaro!

5. Co jest ważniejsze - pieniądze, uznanie czy samozadowolenie?

- JacAr – Samo zadowolenie :)
- Rob – j.w :)

Czy wiecie jak brzmi odpowiedź na Wielkie Pytanie o Życie, Wszechświat i całą resztę?

- JacAr – Ja jestem bliski, ale możesz mi wierzyć, odpowiedź nie jest satysfakcjonująca :(
- Rob – Jacek, coś Ty taki pesymista?;)

KONKURS! KONKURS! KONKURS!

2009-03-25T17:25:00.012+01:00

Ogłaszamy NOWY KONKURS - KONKURS WYWIADOWCZY!
Tym razem do wygrania jest 5 egzemplarzy antologii „SĘPY” Cichowlasa & Rostockiego z autografami autorów!
Czy w tym miejscu może być coś cenniejszego?

Jak walczymy?
Przygotowaliśmy coś specjalnego, jesteśmy przekonani, że to novum
na skalę światową!
Co macie zatem zrobić?

ZADAJCIE NAM PYTANIE!

Zadajcie je w komentarzu do tego posta. Pytanie może być mądre, głupie, osobiste – każde. Pierwsze sito – nasza odpowiedź.
Na pytania, które uznamy, że są ciekawe będziemy odpowiadać.
W ten sposób powstanie MEGA-WYWIAD, którego będziecie autorami.
Spośród pytań, które się zakwalifikują, wybierzemy (my – Sępy, czyli Robert i Jacek) te, które uważamy za najbardziej dotykające sedna, które sprawiły, że musieliśmy się otworzyć, wyszczerzyć (czyli wysilić na szczerość), wzruszyć, albo roześmiać (a może i łzę uronić?).

Obserwujcie rosnący wywiad, patrzcie, jakie pytania już zadano, zwróćcie uwagę, na co już odpowiedzieliśmy.

Za pytania według nas najlepsze nagrodzimy 3 osoby! (Uwaga, nawet jeśli jedna osoba zada 3 świetne pytania, dostanie jedną książkę, to chyba jasne :)

Pozostałe dwie nagrody otrzymają osoby w głosowaniu czytelników.
Po zakończeniu konkursu głównego, po prawej stronie znajdziecie ANKIETĘ z wybranymi pytaniami i sami będziecie mogli zdecydować, które były najlepsze.

Teraz TERMINY:
Konkurs będzie trwał do końca Świąt Wielkanocnych, czyli pytania można nadsyłać do 13. kwietnia do 24:00. W zależności od obróbki pytań – czyli naszych odpowiedzi, wyłonimy zwycięzców (będziemy się starali zrobić to w ciągu tygodnia od zebrania pytań, czyli do 19.04). W tym czasie ukaże się również ankieta, stanowiąca drugą część konkursu. Nagrody, podpisane egzemplarze SĘPÓW prześlemy pocztą.

UWAGA! Prosimy o podpisywanie pytań, najlepiej e-mailami
– to sprawdzona metoda, pozwalająca na uniknięcie nieporozumień.

ZATEM DO DZIEŁA WYWIADOWCY!
Sępów Dwóch

RECENZJA!

2009-03-22T21:58:00.009+01:00

Recenzja. Cóż, od premiery minął już jakiś czas, trzeba się liczyć zatem, że ktoś już „Sępy” zmęczył. Więc zaczynają się pojawiać recenzje...
Cali struchlali, oczekując... właściwie nie wiadomo czego się spodziewamy... A może, jeszcze inaczej – oczywiście spodziewamy się jak najlepszych recenzji, w końcu wychuchaliśmy nasze sępie jajeczko, jednak wiadomo – łaska krytyka na pstrej hienie jeździ...
No ale przeczytajcie sami – ta jest druga (pierwszą znajdziecie w Grabarzu Polskim #10). Przeczytał i podsumował nas Piotr Pocztarek:
Już wiem czemu „Sępy” nazywają się tak, a nie inaczej. Żerują na ludzkim strachu i pierwotnych instynktach niczym owe ptaki nad padliną. Kiedy czytelnika dopadną – zaczynają pożerać – głównie jego poczucie bezpieczeństwa i mnóstwo czasu – bo od antologii ciężko się oderwać.
Dokończenie znajdziecie tu: CAŁA RECENZJA NA FABRICA LIBRORUM

A tu kolejna, tym razem na Wirtualnej Polsce - NOWA RECENZJA!

I jeszcze jedna - z ONETU - RECENZJA (przeczytaj mnie!)

No i Kazimierz Kyrcz Jr na Gildii Literatury

CZERWIEC 2009 - ARENA HORRORU
Miłej lektury :)
Sępów Dwóch
}:> }:>

Jest nowy wywiad!

2009-03-14T16:56:00.006+01:00

Tym razem na Portalu Nowa Gildia.
Rozmawiała z nami Justyna Żygulska:

- Długo zbieraliście materiały, zanim zaczęliście pisać tę książkę?
- Rostocki: Ja zacząłem zbierać w czterdziestym piątym, zaraz po wojnie. Wtedy człowiek się dosłownie o to potykał...

Cały wywiad znajdziecie TUTAJ
zapraszamy!
}:> }:>

DUETY (nie zawsze) DO METY

2009-03-10T08:37:00.020+01:00

Nasz przyjaciel, Kazek Kyrcz, zapytany, co sądzi o współpisaniu (żeby nie powiedzieć: spółkowaniu w pisaniu), wygłosił następująca myśl:

Pisanie w duecie jest czymś w rodzaju małżeństwa.
Tu i tam zdarzają się rozwody, niechciane ciąże, awantury czy poronione dzieci. Związek dwojga autorów ma jednak tę zasadniczą przewagę nad małżeństwem, że można spłodzić potomstwa ile wlezie, nie przejmując się tym, że trzeba będzie je wykarmić
i wychować. Co najwyżej problemem może być znalezienie wydawcy czy palący wstyd, jeśli rzeczone twory okażą się beznadziejną grafomanią, klapą, lub – sięgając po słownictwo bliższe fantastyki
– fiaskiem.
Tak jak w realnym życiu, tak i w pisarskim rzemiośle trafiają się jednostki bliskie błogosławionej Teresie z Kalkuty,
ale i niezrównoważeni osobnicy pokroju Stalina.
O ile obcowanie (duchowe) z kimś z tej pierwszej grupy
na ogół nie jest przeżyciem traumatycznym, to kontakt z dobrze maskującym się psychopatą nierzadko prowadzi do poważnego rozstroju nerwowego.
Nie dziwota więc, że wielu literatów nigdy nie zdecyduje się
na podjęcie takiego ryzyka.
Inni, choćby się sparzyli, będą próbować nadal, wciąż i wciąż, aż do skutku…
Wypada tylko się cieszyć, że dla Roberta i Jacka ta próba zakończyła się sukcesem.
Kyrcz Kazimierz

Dzięki Kazek :)
A Ty, drogi Czytelniku, zobacz co Pan Kyrcz pisze na swoim blogu: Kazek bloguje

JESTEŚMY SŁAWNI! (?)

2009-03-08T16:29:00.020+01:00

Ha, wystarczy wydać książkę i już się człowiek (czy raczej sęp)
robi sławny! Normalnie rozrywają nas, nie możemy się opędzić
przed prasą, radiem i telewizją.
Ostatnio chcieli z nami zrobić sesje foto do National Geographic
– zwyczaje godowe Sępów, jednak nie zgodziliśmy się! Bo są pewne granice intymności, których przekraczać nie wolno!
Nikt nie będzie zaglądał sępom w jajka!
Co do innych miejsc? Czemu nie – poniżej znajdziecie linki do różnych takich – wywiadów, rozmów, generalnie z Sępami o Sępach.
Zapraszamy
Sępów Dwóch
}:> }:>
ARENA HORROR - wywiad by Daniel Podolak
FABRICA LIBRORUM (portalliteracki.pl) - Alfabet Sępów zebrała Ewa Beata Mościcka
GRABARZ POLSKI #10 wywiad Sebastiana Drabika (szukaj w archiwum, ale nowy numer też wyssij!)
NOWA GILDIA - rozmowa z Justyną Żygulską

ŚWIAT FANTASTYKI - rozmawiał z nami vonTheodor

Sępów Dwóch

PS. A big prośba do Was – jeśli jakiś link nie działa, albo zamiast sępów otworzą się nie przymierzając pawie – dajcie znać
w komentarzu pod tym postem.
Oczywiście, jeśli coś się wam w danym wywiadzie spodoba,
albo nie – też dawajcie znać!
}:> }:>

SĘPY WYLĄDOWAŁY!

2009-03-06T09:35:00.018+01:00

No i stało się!
Nadejszła wiekopomna data – 6 MARCA 2009-03-06
od dzisiaj Sępy latają w Twoim pobliżu!
Zgodnie z zapewnieniami, tudzież wszystkimi znakami na niebie
(patrz zdjęcie wykonane dzisiaj nad Puszczą Kampinoską, po 7 rano) i na ziemi antologia grozy autorstwa spółki Cichowlas/Rostocki zawitała
do paśników ducha w całym kraju!
Jesteśmy w realu,
jesteśmy w virtuszopach.
Można nas mieć na własność
(do czego zachęcamy).

Wpisujcie się pod tym postem – piszczcie czy wypatrzyliście już Sępy u siebie (u siebie? gdzie to?), jak się Wam podobają? Czy kupiliście, jakie wrażenia, jakie uwagi, co jedliście na śniadanie, jaki jest Wasz ulubiony kolor, czy należy znieść cło na karmę dla sępów, kim był niegdysiejszy Snowden...

No! Do księgarń i klawiatur!
Ale już! Poszli!

Sępów Dwóch
}:> }:>

WYNIKI KONKURSU HASŁOWEGO

2009-03-04T12:58:00.003+01:00

Okej, więc wyszło nam tak, że nam wyszło bokiem!
Normalnie jesteście płodni jak króliki w Australii! Napisaliście tego, że rany boskie!
Z tym, że kreatywność na różnym stała poziomie - zasadniczo odrzuciliśmy zrzynki z klasyków, bo wymagało to tylko podstawienia słowa SĘPY w miejsce innego słowa, a to trochę jakby mało.
Klasykę też raczej odrzuciliśmy, zwracając jednakże uwagę na fakt, iż wiele haseł się powtórzyło, co oznacza:
BIG MINDS THINK THE SAME.
Dobra, dosyć tej gadki-szmatki
and the Oscar goes to...
(na pewno nie do slumdoga!)

Miejsce 1.Zanim zaczniesz czytać Sępy, pożegnaj się z najbliższymi!!!

Miejsce 2.Sępy – antologia ludzkiego strachu

Miejsce 3.Zło miało nadejść. A Sępy nadleciały.

Ze zwycięzcami połączymy się węzłem elektronicznym...
Nagrody takie jak w poście konkursowym...

No i jeszcze wyróżnienia. Bo ja, Sęp Jot, kurde, nie mogłem nie wyróżnić, tylko nie wiem jak to podkreślić w realu... Bo nagrody nie zostały przewidziane. Hm. No nic niech zatem te wyróżnienia będą honorowe:

- Culture Vulture (I love it!)
oraz
Sępy niespokojne
potargały flak
one na tych zwłokach
ładnych parę lat...od czapy, ale też mię urzekło. W końcu z Kosa zrobił się sęp... (Do domu wrócimy psa opier...limy. Do kości :)

Gratki ludzie i dzięki! Znowu dopisaliście!
Wypatrujcie teraz konkursu związanego z Książką!
Już niedługo!
SępówDwóch

PIĘKNODUCH /Jacek M. Rostocki/

2009-03-01T09:02:00.004+01:00

Nikt go nie lubił.
Nie miał przyjaciół.
Wrogów też nie miał.
Po prostu nikt nie chciał się z nim zadawać.

Kiedyś rano, stojąc przed lustrem, stwierdził, że nie ma nosa. Brakowało też kawałka policzka. Nie przejął się tym zbytnio.

Ciąg dalszy w „Sępach” – ten szorcik, otwierający antologię wprowadzi Was w niesamowity nastrój, w świat, który jest tuż obok, o wyciągnięcie wyobraźni.
Czy Was przerazi, czy raczej zaciekawi? A może i jedno i drugie?
Przed Wami „Sępy”!
Miłej lektury.
}:> }:> Sępy

Galeria Przyjaciół

2009-02-25T08:40:00.019+01:00

W oczekiwaniu na premierę „Sepów” (6 marca, obserwujcie zegar!), w przerwie w ocenianiu haseł konkursowych, refleksja wizualna.
Kiedy tworzyliśmy konto na Naszej Klasie (zobacz), obawialiśmy
się jak zostaniemy przyjęci. Jak ognia unikaliśmy skojarzeń stricte reklamowych, wiedząc, że ludzie nie przepadają za nachalstwem. Stworzyliśmy profil, budujący nasz wizerunek – czy raczej
go oddający. Szczerość się opłaciła. Mamy już blisko półtora tysiąca przyjaciół, z czego wielu naprawdę oddanych.
Niech świadczy o tym poniższa galeria (będzie rosła, mamy nadzieję) prac stworzonych DLA NAS! Wiecie jak to cieszy?

Sępów Dwóch }:> }:>

Cornelius Likantrop

Mr. Fog - niestety przeszedł do reala

Pani Basia (42 lata), która porzuciła bezpieczną posadkę w szkolnym sekretariacie, by oddać się sztuce nekromancji.
Z dedykacją dla Sępów.
Moja Radosna Twórczość

ŻERUJĄCA BESTIA /Robert Cichowlas/

2009-02-24T14:14:00.004+01:00

Wędrowiec spojrzał na Żerującą Bestię zaklętą w ciele młodzieńca.
– Nie zjadaj mnie – błagał.
– Pozostaniesz przy życiu tylko jeśli znajdziesz sposób, aby mnie uwolnić z tego ciała.
– To niemożliwe. Wszyscy o tym wiedzą...
Fragment legendy celtyckiej.

Jak daleko jest od pradawnej legendy, do życia we współczesnym, ruchliwym mieście?
Czasem bliżej, niż myślisz! Czasem twoje ciało może być znacznie bardziej odległe niż historia, w którą trudno uwierzyć.
Myślisz, że to zabawne, gdy pewnego dnia zamiast w swoim ciele, budzisz się jako zamożny, przystojny mężczyzna, w towarzystwie kobiety gotowej zrobić wszystko dla ciebie? Dosłownie wszystko!

Zamruczała jak kotka, po czym podrapała Krystiana po przedramieniu, złapała za krawat i przyciągnęła do siebie.

A jednak, bezpieczniej było zostać sobą!
Szczególnie, gdy właściciel cielesnej powłoki, zgłosi się,
by ją odzyskać... I nie będzie przy tym miły!

Legenda, magia i horror mieszają się ze sobą w tym prawdziwie krwawym koktajlu.
Poznaj Żerującą Bestię, opowiadanie dedykowane Mortowi Castle.

HÖLLEWAND /Jacek M. Rostocki/

2009-02-21T11:04:00.008+01:00

Zaczęło się w połowie drogi. Poznałem po tym, że stanąłem. Zjeżdżałem sobie spokojnie, na tyle, na ile pozwalało mi obolałe ciało, a potem nagle stałem. Wiatr, wiejący z dołu, powoli przezwyciężał grawitację i poczułem, że zaczynam wjeżdżać tyłem do góry. To nie było śmieszne! Do Starchenstadl pozostało jeszcze około kilometra.

Akurat! Zaczęło się znacznie znacznie wcześniej.
Na pewno słyszeliście historie o yeti...

- Co to jest yeti?
- Głupku! – żachnęła się Alan – Big Foot, słyszałeś o czymś takim?
- Big Foot? W Austrii?
- Może uciekł z zoo? – wyrwało mi się, ale nie załapali dowcipu.
- I to on go tak urządził?

Schronisko w środku gór. Burza, która uniemożliwia jakikolwiek kontakt ze światem zewnętrznym. Grupa młodych narciarzy, których połączył niezbyt przyjemny incydent. Heinz – gospodarz schroniska, pan Erstmöller (wiekowy rezydent), Stefen, ranny strażnik górski i... COŚ. Coś się czai na zewnątrz. A może nie na zewnątrz? Może jest już w środku? W zacisznym, bezpiecznym wnętrzu...

- Panie Erstmöller, słyszał pan o niedźwiedziach w tej okolicy?
- Znaczy, takich wielkich, brunatnych?
- Uhm...
- Nie.
- Naprawdę?
- Na pewno. Jakby co, coś bym słyszał... Trochę tu mieszkam...
- Nigdy?
- Werbär, to taaak...
- Przepraszam?
- Niedźwiedziołak. Podobno kiedyś tu takie bywały...

W góry!
W góry siostro, bracie, tam przygoda czeka na cię!

UWAGA! Miejsca z akcji opowiadania istnieją w rzeczywistości! Tutaj możecie zobaczyć gdzie to się wszystko działo...
UWAGA!! Tylko dla osób odpornych na bujanie, chorobę lokomocyjną i inne dolegliwości związane z lataniem, pływaniem, unoszeniem się w nieważkości - obraz 3D!!!

KONKURS! KONKURS! KONKURS!

2009-02-19T23:53:00.023+01:00

No dobra ludziska!
Nie ma to-tamto!
Poleniuchowalim, poczytalim zajawki, pośmialim się i pojedlim.
Czas na KONKURS!
Tym razem nagrodami są książki ufundowane przez Naszego Wydawcę – Fabrykę Słów.
Dodatkowo każdy zwycięzca otrzyma Unikatowy, Firmowy, Wyjątkowy, Stalowy bardzodługopis sygnowany „Fabryka Słów”.
Nie ma takich zbyt wiele na świecie!
Oto nagrody:

1. Pierwsze miejsce zestaw dwóch książek + długopis
– „Grobowy zmysł” Charlaine Harris i „Pies i klecha. Tancerz” – duetu Urbi et Orbi
2. Drugie miejsce „Pies i klecha. Tancerz” + długopis
3. Trzecie miejsce „Grobowy zmysł” Charlaine Harris + długopis
przy czym miejsce 2 i 3 należy traktować wymiennie, równorzędnie znaczy.

Co jest Waszym zadaniem?
Proste – pod tym postem, w formie komentarza musicie podać hasło dotyczące Sępów. Przykładowo – my, na Naszej Klasie używamy sloganu – „Sępy szarpią dusze i ciało”. I to ma być właśnie coś takiego. Na przykład – „Sępy mają seksi szyje”, albo „Sępy to zajebista antologia horroru”, lub „Kocham Sępy!”.
Mówiąc innymi słowy – co Wam wena przyniesie do głowy.
Tym razem nie ma ograniczeń ilościowych – możecie napisać kilka haseł w jednym komencie, albo wpisać się kilka razy. Warto, żebyście podpisywali się mailami – żeby łatwiej było ustalić odbiór nagród.
Czas – do 29 lutego. 2009
Hehe, wiemy, wiemy, to tylko taka ściema :)
Czas do 01.03.2009 – niedziela, do godziny 24.00

Kryteria wyboru są niesprawiedliwe, niejasne i totalnie wkurzające. Po prostu – wybierzemy to co nam się będzie najbardziej podobało, bo będzie absurdalne, straszne, śmieszne, głupie, głębokie, bezbożne, religijne, czy co tam.
Musi wbijać w ziemię, trzepać po nerach wykręcać wątrobę
i prostować zwoje – zatem:
DO DZIEŁA RODACY!
PS. Wyboru najlepszych hasełek postaramy się dokonać jak najszybciej po zakończeniu konkursu. Dajcie nam, powiedzmy, 2 dni, OK?
PPS. Hasła pozostają Waszą własnością – jeżeli będziemy chcieli
z nich skorzystać, zrobimy to tylko z waszą zgodą.

DROGOWSKAZ /Robert Cichowlas/

2009-02-16T19:42:00.009+01:00

Potrzebujesz dobrze płatnej pracy? Wymagasz rzetelności
od pracodawcy? Zadzwoń i stań się jednym z naszych drogowskazów!

Piotr widział chyba już wszystkie ogłoszenia o pracę, jakie zamieszczono w prasie lokalnej, krajowej, a nawet zagranicznej. Cóż z tego, skoro najczęściej prowadziły do... nikąd, do wciąż tych samych, nieomal feudalnych układów – maks wysiłku i minimum zarobku. Co gorsza, coraz trudniej było mu załapać się chociażby
na rozmowę wstępną. Jego frustracja urosła tak bardzo, że zdusiła
i dumę i nadzieję. Aż znalazł TO ogłoszenie.

Zadzwoń i stań się jednym z naszych drogowskazów!

I okazało się, że wszystko o czym napisano w anonsie, to prawda. Ba! Okazało się, że jest nawet lepiej! Było tak dobrze, że aż...
No właśnie. Gdzie tkwi haczyk i czym tak naprawdę zajmuje się firma Drogowskaz?

Cierpliwości! Okres próbny to tylko miesiąc! Jakoś zleci.
Potem Piotr dowie się wszystkiego...
A Ty, czytelniku, razem z nim. A może nawet wcześniej niż bohater.
Jednak pamiętaj, swoją wiedzę musisz zachować dla siebie!

Vulturentynki 2009!

2009-02-14T09:38:00.011+01:00

Mili Nasi!
Oddaliście nam kawałek swojego serca, zaglądając do naszego gniazda! My oddajemy Wam siebie w całości! Bierzcie nas, gryźcie, róbcie nam znaki! Róbcie z nami co chcecie – bawcie się, bójcie, cieszcie i drżyjcie!
Niech się święcą Vulturentynki 2009!
Dajcie dzioba!

A na deser – OSTRE SERCA Z HONDURASU, mniama!
(Składniki na 6 porcji – czyli total orgietka :)
- 1,5 kg serc oddanych
- 3 łyżki masła (a la Ostatnie Tango w Paryżu)
- 3 łyżki oleju szafranowego (zamiast krokusów mogą być kaktusy)
- 20 dkg pieczarek (plasterki) (dobry jest również zboczniak)
- 2 łyżki proszku grzybowego (halucynogennego)
- 6 łyżek marchewki ( kostka) (30 cm, fi 50)
- 6 łyżek selera naciowego (pokrojony drobno) (O, seler nać!)
- ¼ szklanki mąki (gdzie żeś ty bywał czarny baranie?)
- ½ szklanki czerwonego wytrawnego wina (nie nasza wina!)
- 2-2,5 szklanki rosołu wołowego z kostki (alea iacta est!)
- 5 łyżek przecieru pomidorowego (albo 4 zgniłe pomidory)
- po 1 łyżeczce czarnego pieprzu, proszku czosnkowego, bazylii, soli (bo trzeba trochę popieprzyć – przez podbrzusze, do serca – ostrzem do góry!)
- po 1 łyżeczce proszku cebulowego, białego pieprzu, oregano, tymianku (tego nie wiemy, po co?)
- 1 łyżka chili w proszku
(po tym wszystkim, w ogóle będziecie w proszku!)

Serca umyć, oczyścić z tłuszczu, skrzepów, glutów, większych żył. Przysmażyć na maśle i oleju, na rumiano do momentu, aż zmiękną (trzeba wyczuć ten moment!), oprószyć mąką.
Dodać warzywa i resztę składników, zalać winem, rosołem
i przecierem pomidorowym. Dusić pod przykryciem, ewentualnie podlewać w czasie duszenia wodą jak sos odparuje ma się dusić
w tzw. "krótkim sosie". Podawać z ryżem ugotowanym na sypko. Potrawa bardzo pikantna! Podać do popicia lekko schłodzoną czarninę z wódką czystą. Raczej nie podawać małym dzieciom.

Final Countdown

2009-02-13T11:15:00.016+01:00

Hejo hej!
Jak pewnie niektórzy z Was zauważyli, w gnieździe pojawił się zegar, odliczający czas
do premiery "SĘPÓW".
Znajdziecie go po prawej stronie, na pasku z tymi różnymi rzeczami.
Premiera 06 MARCA 2009!
Czyli już niedługo :)

Czekamy i obgryzamy z nerwów szpony, co i Wam polecamy.
Do wkrótce
}:> jot i }:> rob

POBITE GARY /Jacek M. Rostocki/

2009-02-12T11:26:00.006+01:00

Zaciął mi się marker. To się czasem zdarza. Przez moment szarpałem się z bronią klęcząc i modląc się w duchu, żeby drzewo, za którym się ukryłem, okazało się wystarczającą osłoną.

Kreatywni z agencji reklamowej mają czasem dziwne pomysły
na spędzanie wolnego czasu. Ale jakby się nie starali, życie potrafi być bardziej kreatywne od nich. Prawdziwe scenariusze przerastają najdzikszą wyobraźnię. Dodatkowo z każdą chwilą ubywa graczy...

- (...) on jeszcze żyje!
- Nie można żyć bez ręki, płuca i, kurwa, wszystkiego tam w środku, uspokój się! Już mu nie pomożemy.
- Jezu! Tak nie można, przecież on umiera!
- Nie, on już jest martwy.

I tak dalej i tak dalej, przecież to tylko zabawa...
- W co się bawimy? – zapytałem cedząc słowa.
- Jak dzieci w piaskownicy...
- W co?
- W żołnierzy! W zabijanie!
- My się matołku bawimy w n i e z a b i j a n i e!

No to przekonaj się sam!
Gotowy scenariusz na mocny film.

KAMIENICA NA LODOWEJ /Robert Cichowlas/

2009-02-10T11:51:00.002+01:00

Podobnie jak Harry Erskine, wróż, znany z cyklu Manitou Grahama Mastertona, jestem czuły na... Gości. Utrzymuję się z, powiedzmy, pośredniczenia pomiędzy naszym, a... Tamtym Światem.
Przyjmuję zlecenia...
- To znaczy, że w chwili obecnej nie ma tu żadnych duchów – stwierdziłem, po czym obróciłem się na pięcie i ponownie przyłożyłem dłoń do szyby okiennej. Nic – Jest pan pewien, że to były duchy? Może po prostu jakiś dziki lokator?

Zlecenie z Lodowej, chociaż z początku wyglądało na rutynowe, zaskoczyło nawet mnie. A zaznaczam – widziałem już niejedno!
Przedewszystkim: tam nie było duchów. Ani kiedy się zjawiłem,
ani wcześniej. Jednak COŚ tam było.
(...) została przewieziona do kostnicy. Podobno jej ciało było zmasakrowane. Ustalono datę pogrzebu, który się nie odbył,
bo ona...

Zatem?
Poznaj tajemnicę kamienicy przy Lodowej 32.
A potem...
Dobrze się zastanów, zanim wejdziesz do starego domu.
I lepiej....
Zacznij się rozglądać!

MALARZ /Jacek M. Rostocki/

2009-02-02T20:35:00.008+01:00

Tomek Baran jest uzdolnionym malarzem. Świetnie radzi sobie
z kolorystyką, doskonale czuje perspektywę, światło nie ma
dla niego tajemnic. Ale nie maluje wszystkiego...
- Ludzi nie malujesz? Portretów?
- Nie.
- Dlaczego?
- Nie widzę twarzy.

Francuz jest gangsterem. Daleko mu do sławy Ala Capone, ale też wcale na sławie mu nie zależy. Właśnie wrócił z zagranicy z ustaloną reputacją i zdążył się urządzić. Właśnie znalazł sobie nowe hobby:
Zaczął kojarzyć pary, które pieprzyły się na jego oczach.
Gdzie popadło – na polu, w lasku, w barłogu. A on się przyglądał. Koszty były niskie – praktycznie zawierały się w cenie alkoholu
i papierosów, czasem zwyczajnej kiełbasy, lub batonika dla dziecka. Płeć była obojętna, wiek również. Alkoholiczno-rynsztokowe zawansowanie osób odbywających stosunek też nie robiło mu różnicy.

Kolejny bohater – policjant, próbuje wszystko powiązać, ułożyć jeden obraz. Czy uda mu się nakreślić portret malarza? Czy dowie się,
co się stało z Francuzem? Z artystami lepiej ostrożnie...

Wyniki KONKURSU, protokół jakby znaczy... :)

2009-02-01T22:30:00.018+01:00

Podliczyliśmy, zsumowaliśmy, uporządkowaliśmy.
A potem przygotowaliśmy losowanie i je przeprowadziliśmy
(za pomocą zaprzyjaźnionego Kota, specjalisty od siarki).
Na początek sadystycznie – statystyki: trafiacie do Sępiego Gniazda przeważnie z Fabryki Słów – strony naszego wydawcy.
Martwi trochę absencja naszych przyjaciół z Naszej Klasy
– ale kładziemy to na karb nieśmiałości.

Dalej – zajawki.
Tu podamy wyniki:
Bal w Blankenese – 2 głosy; Kareta Dam – 3 głosy; Odnaleziona – 4 głosy; Niemoc – 5 głosów; 8 głosów – Armageddon 20/12; egzekwo (znaczy się ex aequo) Griot i Życzenie po 11 głosów; oraz bezkonkurencyjne Sępy – głosów tam-ta-ra-ram 21!
Dzięki! To nam daje wyobrażenie, jak pisać zajawki :) Dzierżymy nadzieję, że pełne opowiadania sprostają temu rankingowi.
Mamy w zanadrzu jeszcze drugie tyle.

Dobra, dosyć tych pierdół. Konkrety!
No więc jak juz zebraliśmy wszystkich uczestników w jednym pliku, tośmy to ładnie wydrukowali.

Potemśmy pocięli na równe karteczki. I wrzucili
do miski na sałatki
(po uprzednim zrolowaniu
w zręcznych szponach).

Potem przyszedł Kot i wylosował trzy ruloniki
(międlił, międlił, a potem wyciągał).
W ten sposób, od końca do pierwszego jakoś udało się dociągnąć.

Oto zwycięzcy:

miejsce 3 – tsikorski@tlen.pl
miejsce 2 – brontal@wp.pl

i fanfaranfary!

miejsce 1 – kulburek@interia.pl

Gratulacje! Nagrody wyślemy pocztą,
jak tylko ustalimy adresy zwycięzców

DZIĘKI wszystkim za udział! Nie liczyliśmy na taki masowy odzew – zgłosiło się 64 osoby + dodatkowa, w postaci Krassa, ale on się nie liczy bo się boi horrorów i dostaje wzdęć w najlepszych momentach, więc nie brał udziału w losowaniu :)

Dla wszystkich, którzy nic nie wygrali dobra wiadomość!
Wkrótce nowy konkurs z DVD, a już niedługo do wygrania będą również książki!
Zaglądajcie zatem do Naszego Gniazdka – tu będzie się działo!
Albo armata...

Sępów Dwóch
}:> }:>

KONKURS! KONKURS! KONKURS!

2009-01-19T10:53:00.007+01:00

Mili nasi zasępieni!
Mamy dla Was niespodziankę – KONKURS z FILMOWYMI NAGRODAMI!
Co trzeba zrobić, by wziąć udział w konkursie?
- do 31.01.2009 (sobota, do godziny 24.00) musicie wpisać komentarz pod tym postem, podając:
- w jaki sposób trafiliście na naszą stronę – np. Fabryka Słów; Nasza Klasa; Fabrica Librorum
- która z ośmiu zajawek opowiadań zapowiada najciekawszą lekturę (wszystkie zajawki znajdziecie po prawej stronie w zakładce SPIS TREŚCI ANTOLOGII)
- abyśmy mogli skontaktować się z Wami w przypadku wygranej musicie podać również swój adres e-mail

Wasz wpis, powinien więc wyglądać mniej więcej w taki sposób:
- Fabryka Słów (jeśli to Z FS trafiliście do Sępiego Gniazda)
- Niemoc (jeżeli to „Niemoc” zrobiła na Was największe wrażenie)
- ziutek@gmail.com (jeżeli macie ochotę otrzymać nagrodę – podajcie własny adres e-mail)

Wpisać możecie się tylko raz (tzn. podany adres e-mail może pojawić się tylko raz – przy losowaniu wyeliminujemy wielokrotne zgłoszenia)

Spośród wszystkich zgłoszeń wylosujemy zwycięzców, którzy otrzymają:
1 miejsce – zestaw 3 horrorów na DVD: „Przesilenie” (Solstice); „Eksperyment SS” (Outpost); „Osiem” (Crazy Eights)

2 miejsce – zestaw 2 horrorów na DVD: „Głosy ciemności” (In a Dark Place); „Więzień” (Prisoner)

3 miejsce – horror na DVD: „Zemsta nieboszczyka” (Ghost Writer)

Wszystkie płyty są nowe :) zafoliowane nie lookane:) Nagrody wyślemy pocztą.

Do boju zatem!
Sępów Dwóch

PS. Jeśli zechcecie napisać coś miłego w swoim wpisie, albo jakieś uwagi, albo zjebki – nie powstrzymujcie się! To nie będzie miało co prawda wpływu na wynik losowania, ale zawsze coś nam powie.
PPS. W związku z rankingiem zajawek, do końca stycznia nie wprowadzimy nowych zapowiedzi, ale nadrobimy to w lutym :)

KONKURS NIE BYŁBY MOŻLIWY BEZ EWCI! THX EWA! DAJ DZIOBA :) }:> }:>

Popieramy MPO! Dwa słowa z Łukaszem Orbitowskim

2009-01-16T09:57:00.008+01:00

}:> }:> : Obiło nam się o uszy, że ruszył projekt MPO i wcale nie chodzi o Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania, lecz o MIEJSKĄ POWIEŚĆ ODCINKOWĄ – horror w odcinkach. Kto za tym stoi, co się za tym kryje, a w efekcie co za tym pójdzie? – Pytamy Łukasza Orbitowskiego, który, jak wiemy w projekcie uczestniczy, a którego koneksje z horrorem są niezaprzeczalne i nie ma co ukrywać – nie do ukrycia. Więc?

Łukasz Orbitowski: Właściwie wiem o tym trochę mniej, niż Wam się zdaje. Nie jestem organizatorem przedsięwzięcia, ani jego pomysłodawcą, zaledwie uczestnikiem. Sprawę wyłożyła mi Martyna Sztaba z Ha!Artu i już wtedy wszystko było klarowne.
Czyli wiedziałem, że horror w Warszawie. Nie odpowiadałem za dobór nazwisk, ani charakter wydania. Po prostu napisałem kilka pierwszych stron, zostały złożone, dodano ilustracje i rzecz można zdobyć w kilku miastach Polski, a jak się nie uda, warto zaglądnąć na stronę Teatru Nowego w Warszawie (link) i pobrać stamtąd PDFa (link). Dobór autorów jest zacny i przemieszany, no bo co właściwie mnie łączy z Jackiem Dehnelem? Z takich zderzeń, IMHO rodzą się ciekawe rzeczy.

Naszym zdaniem rownież!
Polecamy - na podanych w wypowiedzi naszego rozmówcy stronach znajdziecie miejsca, gdzie można zdobyć gazetkę.
Sępów Dwóch

ŻYCZENIE /Robert Cichowlas/

2009-01-16T00:15:00.002+01:00

Wierzysz w bajki?
Bajki to bajki – królewicze, wróżki, złote rybki...
Jednak fajnie byłoby mieć złotego welonka, który spełnia życzenia.

Wyciągnął rękę i postukał palcem w szkło.
- Rybko?

Tylko...
Czy jesteś pewien, czego chcesz?
Czy przyjmiesz dar, bez względu na to, jaki będzie?
Czy jesteś gotów na największe poświęcenie, by pozostać wiernym swoim marzeniom?

Patryk podbiegł do syna i przykucnął. Kompletnie bezradny, przytulił go do siebie, czując pod palcami mokry materiał ortalionowej kurtki.
- Dawid, co się dzieje, synku?

Kiedy zdradzasz komuś swoje marzenia, kiedy wyrazisz życzenie, musisz być za nie odpowiedzialny do końca. Szczególnie, gdy twoje życzenie się spełni.
Bądź gotów!

Horror, który jeży włosy.

BAL W BLANKENESE /Jacek M. Rostocki/

2009-01-13T07:44:00.005+01:00

Blankenese, dzielnica Hamburga.
To wyglądało jak zwyczajne zastępstwo.
Robert, dwudziestopięcioletni chłopak, miał spędzić noc przy łóżku staruszki – pani Emilii von Kernow. Jak na normalnym dyżurze, miał dbać by ktoś był przy niej, kiedy się obudzi, będzie czegoś potrzebowała, albo gorzej się poczuje...
Ale ta noc nie była zwykła. Nic nie było jak normalnie.
Począwszy od tego, że dom, w którym zjawił się Robert okazał się prawdziwym zamczyskiem...

- Aaa... a ile tu jest osób w ogóle?
- To znaczy?
- No, kto jest poza nami w tym zamku?
- Jest pani Kernow, jestem ja i jesteś ty. Ja właśnie wychodzę, więc policzmy...
- Czekaj – przerwałem jej nieco zaniepokojony – Chcesz powiedzieć, że w całym zamczysku zostanę tylko ja i ta staruszka?

Najważniejsze to nie postradać zmysłów! W ciemności wszystko wydaje się inne niż w rzeczywistości... I czy pacjentka naprawdę spodziewa się balu?...

Suknię znajdziesz z łatwością, od dawna czeka. Nie zapomnij
o mitenkach i pantofelkach. Są również przygotowane. Tylko...
- Tak, proszę pani?
- Zachowuj się przyzwoicie, to damska garderoba! Właściwie nie powinieneś tam wchodzić... Gdyby nie wyjątkowa sytuacja...
- Oczywiście. Może pani na mnie polegać. A teraz niech się pani jeszcze prześpi.

Prawdziwie gotycka odsłona Sępów.

ŚCIĄGAJCIE! BEZ ZWŁOKI!

2009-01-12T08:04:00.015+01:00

Zapraszamy do lektury pierwszego wywiadu, wysępionego u ludzi, którzy znają się na rzeczy. To oni co dwa tygodnie dbają o Waszą gęsią skórkę, dzwonki polifoniczne z zębów i dygot, mocniejszy niż wibrator w komórce. Nie wiecie kto to?
Przed Wami GRABARZ POLSKI! Nowy numer już 15 stycznia!

Sępy: Czym jest Grabarz Polski?
Grabarz Polski: Wbrew pozorom, Grabarz Polski nie jest gazetą specjalistyczną poświęconą branży pogrzebowej:)
W skrócie – to magazyn traktujący o grozie. Dwutygodnik wydawany w formie pliku PDF. Można go odczytać za pomocą popularnego programu Adobe Reader (na ogół wszyscy go mają, ale jakby co,
to darmowo można go ściągnąć tutaj).
Konkludując: Grabarz to MAGAZYN Z GROZĄ, dostępny dla wszystkich ZA DARMO na stronie www.grabarz.net!

}:> Skąd pomysł stworzenia takiego magazynu?
GP: Nie da się ukryć, że czuliśmy niedosyt po sześciu numerach Czachy (Czachopisma, przyp. }:>), a także niesmak po jej upadku
i rozstaniu się z wydawcą – oszustem. Po odczekaniu kilku miesięcy, ochłonięciu, zdecydowaliśmy się zaryzykować i stworzyć coś własnego. Chyba wyszło nieźle. Kosztuje nas to dużo pracy bo magazyn wychodzi co dwa tygodnie, a sam skład trwa tydzień,
nie mówiąc o pisaniu tekstów, korekcie i redakcji.

}:> Kto sięga po Grabarza?
GP: Grabarz skierowany jest zarówno do miłośników gatunku
jak i do kompletnych laików. Staramy się przedstawić każdy temat rzetelnie od początku do końca, bez pozostawiania
niedopowiedzeń. Piszemy głównie o horrorze, ale nie stronimy też od fantastyki, kina dziwacznego czy thrillerów. Trudno spekulować co do wieku czytelników. Kiedyś będziemy to musieli zbadać. Mamy jednak nadzieję, że po pismo nie sięgają najmłodsi :)

}:> Czy wszystko jest już zakopane, czy coś zostało na później?
GP: Ciężko mówić o planach w momencie kiedy ledwo wyrabiamy się z numerami na bieżąco. W przyszłości chcemy wydać archiwalne numery Grabarza w formie antologii książkowej obejmującej po kilka(naście) numerów. A w drugiej połowie roku chcemy zorganizować pierwszy (w przyszłości coroczny) Dzień Grabarza, który będzie konwentem poświęconym filmowi i książce.

}:> Co myślicie o Sępach?
GP: W gnieździe tyle się dzieje, że czasem za tym nie nadążamy. Widać, że coś się wykluło. Promocja rusza pełną gębą. Blog ciekawy i bardzo przejrzyście rozplanowany. Grunt to porządna strona. Jaskrawe logo rzucające się w oczy ostrzega – nie da się zaprzeczyć. Nie wiadomo czy uciekać zanim sępy nadlecą czy poczekać i pobawić się z nimi :) Czas pokaże. Już odliczamy dni.
Wielki plus za udostępniony materiał z sesji foto do okładki antologii.

Dzięki!

Tymczasem zapraszamy do lektury najnowszego Grabarza! Znajdziecie go tutaj! Już 15 stycznia nowy numer!

ARMAGEDDON TWENTY/TWELVE /R. Cichowlas & J.M.Rostocki/

2009-01-06T09:04:00.010+01:00

Horyzont barwiła pomarańczowoczerwona łuna. Paliło się Błażejewko i pobliskie lasy.

Czwórka przyjaciół i okoliczności przypominające... koniec Świata. Wszystko się wali, płonie, a pod ziemią czatują potworne monstra

Karolina wrzasnęła. Szymon prawie się przewrócił. Miał wrażenie,
że stracił grunt pod stopami. Potwór uniósł się powoli, z gracją kobry szykującej się do ataku.
- Spieprzamy! – wrzasnął Mateusz, naciskając pedał gazu.

Jedynym wyjściem wydaje się dotarcie do stolicy regionu. Przyjaciele liczą, że tam znajdą ocalenie i... wyjaśnienie. Jednak droga ucieczki to survival. Koszmarna szkoła przeżycia.

Eksplozja, która nastąpiła w tym samym momencie, wyssała im
z płuc powietrze i raniła setką odłamków plecy, ramiona i pośladki.
- Żyjesz?
- Ni chuja! Nie żyję, nigdy nie żyłem i mam dosyć tej kretyńskiej, absurdalnej, popieprzonej, niejasnej, nie fair historii!

Sępy z klasą!

2009-01-05T17:09:00.013+01:00

Hej, hej!
Witamy w Nowym Roku 2009, roku Sępów.
Miło nam donieść, że Sepy zagnieździły się na Naszej Klasie.
JESTEŚMY TU
Możecie zapraszać nas, jako swoich przyjaciół, polecać nas innym, albo... wysyłać nam prezenty? :)
Wierzymy, że Nasza Klasa, wykorzystana umiejętnie, może być całkiem przydatnym narzędziem komunikacyjnym.
Zapraszamy!
Sępów Dwóch

NIEMOC /R. Cichowlas & J.M. Rostocki/

2008-12-28T15:20:00.007+01:00

- Z wami pisarzami tak bywa – mężczyzna poruszył się na krześle – Siadacie przed komputerem, mając pewność, że kiedy tylko położycie palce na klawiaturze, pomysł przyjdzie sam.
A tu nic. Pustka. Nie potraficie napisać pierwszego zdania.
Najgorsze jest to uczucie, kiedy okazuje się, ze również w głowie jest... No, co? PUSTKA! Wydaje się, że książka powinna już być napisana. Że natchnienie już leci. Ale nic z tego.
Biała kartka, czy może raczej pusty komputerowy ekran, odbiera wam siły. Wam, to znaczy pisarzom, nie mającym wpływu na... Niemoc. Właśnie tak to się nazywa. Niemoc.
Trafnie pan to zwykł określać.

Hubert Kors zmaga się z niemocą. Autor poczytnych horrorów, gwiazda literatury grozy nie potrafi sklecić nawet zdania, rozpoczynającego kolejną powieść. Nieoczekiwanie otrzymuje propozycję, która ma go wyciągnąć z marazmu. Propozycję popartą różnymi... powiedzmy nietypowymi, formami zachęty.
Kto za tym stoi? Czy pisarz zwycięży swoją twórczą impotencję? Gdzie jest haczyk?

Odpowiedzi szukajcie na stronach minipowieści Niemoc, w antologii Sępy. Przekonacie się, że życie autora powieści grozy, łatwo może zmienić się w piekło!

Daliśmy na zapowiedzi!

2008-12-23T19:17:00.008+01:00

Jak wiadomo, najważniejsza jest okładka.
Jak już jest okładka, to zawartość musi się znaleźć.
No i jest! JEST! Jest okładka, po prostu jest okładka!
Autorstwa Pawła Zaręby, oficjalnie zawisła już w zapowiedziach Fabryki Słów. Dodatkowo okazało się, że z naszego sępiego jajeczka wykluło się całkiem spore Sępidło!
Pół tysiąca stron, to nie w słomkę dmuchał!

Groza ma wiele twarzy. Potrafi, niczym żerująca bestia, opętać ciało i duszę. A może sądzisz, że mieszka raczej w zamczyskach,
niż w blokowiskach. A wiesz, co może przytrafić się niepozornemu sąsiadowi hodującemu rybkę? I kogo spotkasz na skwerze, wychodząc w miasto? Spodziewasz się dostrzec grozę w oczach upośledzonego malarza czy pisarza w twórczej niemocy...
Nie oczekujesz, że dopadnie yuppie grających w paintball czy małolatów przyspawanych do netu. Groza ma tysiące twarzy.
I wyziera z tych opowiadań.

Podsumowując – całkiem niezły prezent dostaliśmy pod choinkę, czego i Wam życzymy!
Dwóch Sępów

Kolejny VIP (p)o naszej stronie :)

2008-12-19T09:37:00.006+01:00

Odwiedził nas kolejny pisarz, legenda horroru - Mort Castle

The site looks wonderful! I love the SEPY image
- it commands attention.
Best of luck on the book to you both.

Mort Castle

Serdeczne dzięki!
Dwaj Sępowie

John Everson w Gnieździe Sępów

2008-12-17T15:25:00.004+01:00

John Everson, laureat nagrody Brama Stokera za powieść "Demoniczne przymierze" trzyma za nas swe pisarskie kciuki. Z dumą publikujemy fragment jego wypowiedzi:

The site looks great and wish you the best of luck with SEPY! I wish there was an English translation for you are a Master of Horror!

Nie mamy nic przeciwko temu, by jego życzenie się spełniło! :-)

Horror w parlamencie!

2008-12-17T10:28:00.004+01:00

Vox populi, vox dei – inaczej mówiąc – chcieliście to macie :)
Przygotowaliśmy kilka przykładów możliwych do realizacji. Oczywiście nie braliśmy pod uwagę tak łatwych skojarzeń, jak Roman Frankenstein, czy „Martwica mózgu”. Zobaczcie na grafice nasze podpowiedzi: „Rozpruwacz z Kalisza”, „Pies Baskerdornów” i „Alien Duck”.
Oczywiście Wy możecie mieć inne plany scenariuszowe! Zachęcamy do podzielenia się nimi. Być może powstanie arcydzieło grozy i horroru
Zapraszamy!
A za chwilę nowa ankieta
Ufff...
Sępy

Graham MASTERTON o Sępim Gnieździe

2008-12-16T11:32:00.004+01:00

Jak się okazuje do Sępiego Gniazda zaglądają również
tuzy literatury grozy - oto opinia Grahama Mastertona

The site is very vivid and well-designed and promises
all kinds of blood-curdling delights!
Graham

Pochwała z tych ust (a właściwie z klawiatury) jest dla nas wyjątkowo ważna!

Sępy

opowiadanie SĘPY /Jacek M. Rostocki/

2008-12-15T09:54:00.005+01:00

Co łączy egzekucję w Wietnamie, śmiertelny wypadek w trakcie zawodów Formuły 1 i koszmarny upadek mistrzyni skoków spadochronowych?

Nie, no makabra, hehe.
Normalnie jak frajer nie ma nerwów, to jest w szoku.

Tylko dla czytelników o mocnych nerwach.
Rozrywka, która nie powinna przyjść nikomu do głowy, a jednak znajduje zwolenników na całym świecie.

Chodzi o to, żeby uchwycić ten moment. Najważniejszy.

Popatrz, jeśli dasz radę!

Sępienie – ta metoda, to już moda!

2008-12-14T00:11:00.004+01:00

Jakie wnioski płyną z ostatniej ankiety?
Spryt, zaradność, bezpieczeństwo, nie koniecznie w dobrym stylu.
Zatem – najważniejsze to napić się na sępa. Na krzywy ryj znaczy – na cudzy koszt, bez zaproszenia, sępiąc, czyli, co tu owijać w bawełnę – wycwaniając.
Warto przy tym oczywiście nawalić się jak szpak, można wypuścić gila (fu!).
Jednak wszystko w sposób kontrolowany – nie doprowadzając się do stanu,
w którym idzie wywinąć orła.
Czyli nie – "boso, ale w ostrogach",
a raczej - w kaloszach i w ostrogach.
Musowo z laseczką :)
Na zdrowie!
Sępy to lubią!

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

Los Drobnos Przeuomos!

2008-12-13T18:48:00.004+01:00

Ha! Nadeszła ta chwila i się ukazało! Zapowiedź antologii Sępy!
Na stronach Fabryki Słów.
Na razie jeszcze bez okładki (chociaż z tego co nam wiadomo wspomniana enwelopa się kończy produkować, w sensie,
że projektować i będzie cuuuudna), ale z nazwiskami.
Na razie bez informacji kiedy dokładnie, ale potwierdziło się,
że w przyszłym roku :) Tak więc jesteśmy na dobrej drodze! Spodziewajcie się wkrótce nowych informacji!

KARETA DAM /Robert Cichowlas/

2008-12-11T09:03:00.008+01:00

– A króle? – spytała rudowłosa – Są jeszcze cztery króle i ich kareta.
Uśmiechnął się.
– Panowie zdobywają panie. Panie zdobywają panów. Nigdy nie gram z kobietami.
Blondynka zachichotała.
– W życiu bym na to nie wpadła!

Czy miłość do kart może zostać odwzajemniona?
Załóżmy, że tak.
Lecz, czy uczucie, w takim razie, jest wieczne?

Kazek, hazardzista ze szczęśliwą ręką i jego przeciwnik
– Mistrz Litwiński. Rozgrywka, w której stawka może
przyprawić o zawroty głowy nawet ministra finansów.

Ktoś musi wygrać!
Kto? I za jaką cenę?
„Kareta dam” – daje odpowiedź. Perełka w zbiorze.

Zobaczcie, jak się dynda!

2008-12-08T21:03:00.003+01:00

Aż się posmarkaliśmy, jak zobaczyliśmy wyniki ankiety!
Bosz! Toć mózg... oko... samotna, malutka oczna gałka...
A wy co?
Smarki?
Przy tej okazji nawet nuciliśmy wesołą piosnkę, mająca wspomóc konkurencję:
Szklane oko masz
Komu je dasz?
W szklanym oku dziurka
Z dziurki ropa siurka...
I nic! Jak boni-dydy, jesteśmy zszokowani! To nam rozwala koncepcję!
We wszystkich opowiadaniach musimy pozmieniać mózgi, żółć, galaretowatą masę na... na... na gile! Sępom przyszło na gile!
No i dobra! Niech więc następna ankieta będzie ornitologiczna!
Może tu wreszcie będą jakieś budujące efekty!
Do dzieła Kowboje i Indianki!
Sępów Dwóch

PS. Taki żarcik nam się przypomniał, on bardziej taki śląski jest:
Przychodzi baba do lekarza i mówi:
- Panie doktorze, ludzie mówią, że mi z nosa śmierdzi...
- Lekarz popatrzył, zajrzał do nosa i mówi:
- E to nic, koza pani po prostu zdechła...

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

Łydek drżenie na widzenie... + KONKURS!!!

2008-12-04T15:27:00.004+01:00

No i wydało się. Łydki wam drżą, gdy pojawia się ON! (i nie chodzi nam o Olej Napędowy, źródło podniety posiadaczy wysokiego sprężania) Niekwestionowany król horroru, Michael Jackson. Miłośnik operacji plastycznych, kanapek z szynką i serem, a także małych, malutkich, przytulnych dzieciaczków. Cierpiący na rzadką chorobę, będącą egzotyczną odmianą Syndromu Wyprostu Bruzd Mózgowych (SWBM), który jak się podejrzewa pojawił się u niego, jako następstwo ataku Wkręciocha Mózgojada (Serpentus Cerebri).
Nie ma zmiłuj dla UFO, wampiry poszły precz! razem z chybotliwymi zombiaczkami. Niech żyje król! Do ostatniego kawałka!

A teraz konkurs. Taka rozgrzewka, na razie bez nagród, bo książka jeszcze nie wydana :)
Na zdjęciach dotyczących ankiety zaplątał się sobowtór Majkela. Istniało podejrzenie, że to nawet jego brat bliźniak. Jednak nie!
To znany aktor, grający w znanym filmie, opartym na znanej powieści, znanego autora.
Kto on?
Prosimy o dokładne odpowiedzi!
Sępów Dwóch

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

ODNALEZIONA /Robert Cichowlas/

2008-12-03T17:04:00.015+01:00

Ujrzałem ją siedzącą na ławce przy pomniku Kopernika i dosłownie wbiło mnie w ziemię. Poczułem się tak, jakby mi ktoś strzelił
w pysk, a potem, szczerząc zęby, zapytał, która godzina. Oniemiałem.

Michał, stylista i specjalista od ekskluzywnych garniturów,
przyjechał do Warszawy na konferencję i pokaz.
Po wyczerpujących negocjacjach, przechadzając się Krakowskim Przedmieściem, odnajduje JĄ.
Dziewczynę ze swoich snów, za którą poszedłby... nawet do piekła.
Jest tylko jeden problem.

– Siedem i pół godziny. Przed panem misja do spełnienia. Dość ważna misja.

I nie chodzi wcale o wybór dodatków do ubrań!
Nieprzypadkowo spotkana staruszka, posługująca się magicznymi kartami Barona Semedi, ujawnia bohaterowi przyszłość.
Jednak to Michał musi sam zdecydować jak się zachowa.
Do wygrania jest życie. Można je również stracić.

Czy Odnaleziona poprowadzi Michała właściwą drogą?

Frania

2008-12-01T17:29:00.001+01:00

Mili nasi!
Współczesna technika budzi podziw.
Dzięki statystykom sieciowym (thx Eve), możemy sprawdzać ilu gości odwiedza nasz blog, skąd przychodzą i jakie słowa kluczowe kierują ich do Sępiego Gniazda.
No i sprawdziliśmy dzisiaj, jakie to są słowa, frazy.
Wyszło tak: „gniazdo sępów”; „lecą sępy” i... „Frania”.
Kto na Boga wpisał Frania?
Zasępione Sępy

Karmiciele, psia krew!

2008-12-01T08:41:00.006+01:00

No tutaj drodzy goście chyba przegięliście! Ale możecie zobaczyć na załączonej ilustracji, czym się takie przegięcie kończy! Piranie nakarmić! Też coś!
TERAZ UWAGA! Skupcie się, bo nie będziemy powtarzać: w zimie karmimy ptaszki. Wróbelki, sikorki i inne SĘPY. Nie piranie! Nie hieny! Nie wkręciochy mózgożerne! (te się żywią same)
No nic. Będziemy się w takim razie żywić strachem. W zimie.
I na wiosnę. A także w lecie i na jesieni! A tymczasem do ankiety! Zapraszamy!

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

Wpisujcie się w Księdze Gości! / Welcome to the Vultures’ Guestbook!

2008-11-28T08:15:00.013+01:00

Witamy w SĘPIEJ KSIĘDZE GOŚCI!
Wpisz się Gościu, powiedz co najbardziej podoba Ci się w naszym gniazdku, a czego (być może?) zbyt dużo tutaj (oczywiście poza resztkami, flakami, padliną i rożnymi niezidentyfikowanymi żółtawo-zielonymi kawałkami, z których po naciśnięciu wychodzi robaczek).
Możesz też nic nie pisać – zostaw wtedy odcisk swojej wilkołaczej łapci, czy ślad wampirzego zgryzu. Albo chociaż jakiś rozbryzg...
Stąd do wieczności!
Sępy

Sign in, tell us what you like best in our nest and (perhaps) what’s here in excess (of course apart from the leftovers, guts, carcass and other unidentified yellowish and green scraps which you just need to press for the worm to come out).
You may also choose not to write anything – then leave a print of your werewolf paw or a vampire’s bite mark. Or at least some blood splash...
From here to eternity!
Vultures

PS. Wpis poprzez dodanie komentarza do niniejszego posta.
Najnowsze wpisy znajdziesz na końcu.
Ps. Sign in by adding a comment to this post.
The latest entries are found at the end.

Kolejna straszna ankieta...

2008-11-27T10:00:00.002+01:00

No dobra, zatem wiemy, co i tak było już wiadome...
Dentysta – sadysta...
Czy ktoś pamięta Maratończyka z Dustinem Hoffmanem?
Cóż sam głosowałem na wiertełko – brrr, nie wiem, czy nie przegięliśmy z tą ankietą. Strasznie się zrobiło ...
Dla ocieplenia zatem, nowa ankietka, ściśle związana z nadchodzącą porą zimna.
Nakarmcie ją! Ankietę znaczy...

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

GRIOT /Jacek M. Rostocki/

2008-11-25T09:54:00.007+01:00

Słowo griot pochodzi od portugalskiego „criado”, oznaczającego sługę,
ale i barda, śpiewaka. Profesja griota polega na opowiadaniu historii, przekazywaniu tradycji ustnych, muzycznych i wiedzy pokoleń. Sztuka ta należy do tradycji wielu ludów afrykańskich. Griot musi być też muzykiem.
Jego nieodłącznym rekwizytem jest instrument. Może to być na przykład kora, odmiana harfy.
(Karolina Marcinkowska, afryka.org)

Burdon, hollywoodzki reżyser i producent, właśnie szykuje się do nakręcenia sceny swojego życia. Olbrzymia produkcja w sercu pustyni ma rzucić świat filmowy na kolana, a autorowi przynieść przynajmniej Oscara.

Efekt, jaki chciał uzyskać, to, co zamierzał nakręcić, miało spowodować, że ludzie zrozumieją, jak okrutna może być wojna, jak niszczy wszystko na swojej drodze.
- Niech zobaczą na własne oczy, co się wyrabia na tym popierdolonym zadupiu! A przy okazji niech trochę popłaczą, powzruszają się, popodziwiają krajobrazy i rzecz jasna, niech zapłacą za bilet!
Ten scenariusz to prezent... Prezent od przeznaczenia!

Ku swojemu zdziwieniu Burdon, orientuje się, ze być może to wcale nie on jest reżyserem.
Czy uda mu się uratować produkcję? Czy znajdzie odpowiedź na pytanie:

- Co tam się dzieje? – reżyser z niepokojem zwrócił uwagę ekipy. – Wygląda nieźle, ale jeszcze, kurwa, nie teraz!
Burdonowi skoczyło ciśnienie. Rozgrywająca się na jego oczach scena budziła wściekłość, a jednocześnie fascynowała.

Słowa nie opiszą horroru tym, którzy go nie zasmakowali. Horror. Musisz z nim stanąć twarzą w twarz i lepiej, jeśli się zaprzyjaźnicie. Horror i moralny terror to twoi przyjaciele. Jeśli tak nie jest, to masz wrogów, których musisz się obawiać. A to najgorsi wrogowie.
Pułkownik Walter E. Kurtz (cytat pochodzi z filmu „Czas Apokalipsy”, 1979 /tłum. autor/)

Spis treści antologii SĘPY

2008-11-25T09:51:00.001+01:00

Oto nowa propozycja, która przybliży Wam zbiór horrorów Cichowlasa i Rostockiego, czyli nas - Sępów.
Mniej więcej co tydzień, znajdziecie na naszym blogu zajawkę kolejnego opowiadania ze zbioru. Docelowo powstanie z nich SPIS TREŚCI, który będzie można śledzić za pomocą zakładki po prawej stronie strony :)
Strasznej lektury.
Sępy

Co Was Strrrraszy?!

2008-11-23T21:11:00.006+01:00

Co Was straszy? Czego się boicie?
Sąsiada? Sąsiadki? - tak wynika z ankiety...
No dobrze, pewnie zmutowany biologicznie sąsiad, cichy jak duch, bedący jednocześnie potworem... brrr... wolimy nawet nie myśleć!
Ale to cenna wskazówka, być może temat następnego opowiadania - nie bój potworów, ni zmutowanego gada, bój tylko sąsiadki, oraz sąsiada!
No, Sępie Robercie, do roboty!
I zapraszamy do udziału w nowej ankiecie :)
Sępów Dwóch

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

Pierwsza ankieta

2008-11-19T10:25:00.003+01:00

No i już. Pierwsza ankieta zakończona. Do ostatniej chwili wahały się, by nie powiedzieć – dyndały Wasze preferencje, drodzy odwiedzający. W niecierpliwym oczekiwaniu na werdykt Sęp Robert wyprał swoje ulubione stringi, a Sęp Jacek wydepilował sobie pośladki... A tu zaskoczenie – jednak wolelibyście zobaczyć książkę najpierw! :)
No cóż, my też.
Tak więc – czekamy!
Sępy
PS. Zapraszamy do udziału w następnej ankiecie!

PS. Wyniki ankiet znajdziesz w zakładce ARCHIWUM ANKIET (AA)

Kiedy książka?

2008-11-18T17:44:00.005+01:00

Pojawiło się pytanie, cytuję:

Nowy komentarz do posta "Coś do śmiechu" dodany przez Anonimowy : Czekam na książkę. Znacie termin jej ukazania się na rynku?

Jako się rzekło – „książka się robi”, obecnie jest na etapie korekty i składu. Znamy również wstępne projekty okładki – prawdę mówiąc bardzo nam się podobają :) Szczególnie dla tego, że sami na nich występujemy! Wracając do wydania, z tego co nam wiadomo, do końca roku „Sępy” są planowane do ostatecznego przygotowania.

A potem, heh, potem decyduje o tym plan wydawniczy. Miejmy nadzieję, że będzie to pierwszy kwartał przyszłego roku. Dla Sępów rok przełomowy 2009!

Pozdrawiamy

Sępy

Coś do śmiechu

2008-11-16T22:56:00.007+01:00

Idzie sobie Młody Autor przez literaturę, patrzy a tu dwa Sępy siedzą na skraju przepaści. Nagle oba skaczą, lecą jak kamienie w dół i dopiero tuż nad samą ziemią rozwijają skrzydła i wzbijają się do góry. I tak parę razy. Autor się zdziwił i pyta:
- Co wy tu robicie?
- A wiesz, my jesteśmy takie luzaki - skaczemy sobie i patrzymy, który z nas dłużej wytrzyma, żeby skrzydeł nie rozwinąć. Super zabawa!
- Kurde, a mogę też się z wami tak wyluzować?
- No jasne!
No to Autor usiadł z Sępami, skoczyli we trójkę do przepaści, lecą, a jeden z Sępów pyta:
- Ty, Autor, a ty to w ogóle umiesz latać?
- No... nie...
- O kurde, ale ty to dopiero jesteś luzak!

Witamy w Sępim Gnieździe

2008-11-16T21:01:00.004+01:00

Zatem – START! Witamy w Sępim Gnieździe. Miejscu, gdzie znajdziesz, Miłośniku Grozy, wszystko, co dotyczy antologii horroru Rostockiego i Cichowlasa.
To pierwszy wpis – Gniazdo będzie rosło, a jego celem jest dostarczenie Ci wszystkich informacji na temat powstającej właśnie książki (trwa produkcja), jej zawartości, sylwetek autorów, planów i wszystkiego, co dookoła. Będzie jazda! A raczej lot...